Lustbeheer
Terug naar Artikelen
Wêrom nei Artikels
Weeromme naor Artikelen
Home
Lustbeheer (Opinie, LC)
Een column mag best een beetje prikkelen, moet zelfs prikkelen vinden
sommigen. Een beetje natuurbeheer mag vast wel van onze lieve Heer, is
zelfs nodig vinden anderen. Persoonlijk laat ik graag ieder vrij in
zijn of haar doen en laten, en zal niet snel oordelen over anderen.
Maar soms...
Schrijver en rasverteller Douwe Kootstra laat in zijn column in Gea
Nijs, herfst 2010 zijn ideeën over omgaan met de natuur de vrije
loop en doet ons verslag van zijn zienswijze over natuurbeheer. Maar
deze column prikkelt mij geenzins. Ik verbaas en erger mij slechts
vreselijk. Eierzoekers en jagers zijn mensen met oogkleppen op en
zonder verstand, is zijn eerste oordeel. Er zijn er ook die vinden dat
eierzoeken en jagen een noodzaak is, hoor ik wel eens bezongen worden.
De politieke hoogblonde volksmenner uit Venlo wordt er vervolgens
volstrekt onzinnig bijgesleept en het babydrama in Nij Beets vindt
meneer Kootstra terloops een akelig bericht. Alle hoofdrolspelers
worden door hem als moordenaars in de zelfde hoek geoordeeld. Met de
zinsnede '... yn ús eagen skealike fertsjintwurdigers fan de
skepping' snijdt Kootstra zichzelf pijnlijk in de vingers want zijn
ogen zijn niet onze ogen, zeker de mijne niet. De columnist maakt hier
ten eerste een vreselijke beginnersfout uit de journalistiek door steun
te proclameren van virtuele vrienden: ik, en vele met mij denken er net
zo over. En wie in al die miljoenen jaren dat de aarde inmiddels oud is
die schadelijke vertegenwoodigers van de schepping zijn, ontgaat mij
volledig. Alles en iedereen in de natuur heeft waarde en een functie
die ik als mens maar heb te respecteren, is mij van huis uit geleerd.
Voorlopig heb ik de mening dat de mens het meest schadelijke schepsels
is van alle diersoorten op deze aarde.
Nee, dan vader Kootstra, die met een glimmende enkelloops vuurbuks
ratten te lijf ging. Het was zelfs feest als een van ons een rat in de
gracht rond het huis zag. Het arme beest koesterde zich nietsvermoedend
in de warme stralen van de zon maar werd onder het gejuich van de
kinderen door pa feestelijk naar de dierenhemel geholpen met dat
glimmende speeltuig van een overtuigd beheerder van het
scheppingsverhaal. Het werd er al vroeg ingestampt bij de jonge
Kootstra's. Het was zelfs een nog veel groter feest als een rat in een
ijzeren val met spek aan een haak gelopen was. Feest in het kwadraat,
want eerst zag je de doodsstrijd van het dier in de val en vervolgens
werd die val met beest en al onder water gedompeld. In plaats van de
verdrinkingsdood werd een gevangen rat ook wel met een kleine
voorsprong op de ongetwijfeld door de Kootstra's zelf opgevoede en dus
al even moordlustige hond losgelaten. Een spectaculair schouwspel,
volgens de meesterverteller van oude friese volksverhalen. Ik probeer
mij niet in te denken over hoe het een nest ongewenste pups, kittens of
wellicht andere levende wezens verging in huize Kootstra. De columnist
had de vorige winter erg last van stront en een zeiklucht, in zijn
garage wel te verstaan. En dus werden weer vallen met spek en kaas
gezet. Samen met poeke werden meer dieren op gruwelijke wijze van het
leven beroofd als dat eierzoekers per jaar eieren rapen.
Als lezer van zijn column 'Behear' liepen mij slechts koude rillingen
over m'n rug en bekroop mij de lust om een val voor lustbeheerders te
maken, want daar zijn in mijn ogen echt nog te veel van.
september 2010
Piet Bult, Nijeberkoop