Needgjalp fan in âld man

Terug naar Artikelen
Wêrom nei Artikels
Weeromme naor Artikelen
Home


Needgjalp fan in âld man (Ingezonden stuk, LC)


Ruim tien jaar volg ik de columns van Pieter de Groot in de LC en merk hoe langer hoe meer dat ik een nestor volg. Ja, een oud en wijs man. Twee eigenschappen die je niemand kwalijk kunt nemen en die ook niemand misstaan, totdat... Als je van ouderen gaat merken dat ze alleen nog over vroeger kunnen en willen praten ga je ze bijna automatisch minder serieus nemen als het over vernieuwing gaat. Hoe vaak heb ik al meegemaakt dat er uit eerbied voor de oude baas met vernieuwing werd gewacht? Soms werd er zelfs zo lang gewacht tot het bedrijf bijna ten onder ging aan een boekhouder die na anno 2000 nog meende dat het dagelijkse kasboek met een echte ganzenveer moest worden bijgewerkt.

In zijn column 'Needgjalp' (LC 4 feb.) toont PdG ons opnieuw zijn hang naar vroeger. Ongetwijfeld vindt hij veel medestanders die vinden dat je een boek vast moet kunnen pakken, moet kunnen ruiken en de bladzijden stuk voor stuk moet kunnen bevingeren. Van mij mogen ze allemaal, maar ik mis hoe langer hoe meer de vooruitziende blik van een wijs man in de columns van PdG. Als je de nostalgie even loslaat moet je toch vaststellen dat een schrijver tegenwoordig nog nooit zoveel mogelijkheden heeft gehad om te kúnnen publiceren. En nog nooit is dat publiceren zo eenvoudig en goedkoop mógelijk geweest, als vandaag de dag. Maar het toverwoord 'internet' kunnen veel schrijvers maar nauwelijks aan hun rij tanden laten ontglippen. Van het uitbrengen van een boek(je) op verzoek, is de schade nog te overzien maar het publiceren als papieren boek in een commercieel verantwoorde oplage is zo langzamerhand nostalgie en slechts voorbehouden aan enkele toppers. Met alle respect, maar de in het Fries geschreven toppers zijn per jaar op één hand te tellen, naar mijn bescheiden mening.

Zoals touwslagers en turfstekers hun commerciële heil reeds lang geleden elders hebben moeten zoeken, zo zullen ook schrijvers hun bakens moeten verzetten om het hoofd boven water te houden. De tiid hâld gjin skoft en de nieuwe generatie zit - intussen wel bewezen - niet meer te wachten op nostalgisch geschrijf in een nostalgische papieren uitgave. De nieuwe wijsheid verkondigt: kort, snel en vluchtig. Dat schrijvers en oude columnisten hun ogen daarvoor sluiten en steeds maar met hun vingertje blijven wijzen naar subsidiërende instanties is hen zelfs kwalijk te nemen. De tijd heeft intussen wel bewezen dat je het Fries en vele andere kleine talen niet in stand kunt houden met zakken geld, van welk formaat die zakken ook mogen zijn.

Het komend jaar zullen e-readers weer de helft goedkoper worden dan het vorig jaar en zal het aanbod e-boeken opnieuw verdubbelen (wet van Moore). De hele boekenkast in je binnenzak en het onderwerp van je gedachten middels één druk op de knop gerangschikt op volgorde naar keuze. Met nog een klik is alle informatie over dat onderwerp zelfs wereldwijd voor je ogen én oren beschikbaar. Als je dat niet kunt willen maar nog steeds vindt dat een boek met potlood op losse velletjes papier moet worden geschreven bij het flakkerend schijnsel van een petroleumlamp dan, ja dan word je als oude wijze man niet meer serieus genomen met alleen nog verhalen over vroeger? Mei rju achtinge.

Piet Bult. Nijeberkoop, feb. 2011