Teveel columns

Terug naar Artikelen
Wêrom nei Artikels
Weeromme naor Artikelen
Home


Teveel columns

Sinds mijn heugenis had je dagelijks een vast commentaar van de hoofdredactie op de voorpagina. Tegenwoordig kun je er vaak geen touw meer aan vast knopen. En dan al die andere z.g. columns. Je hebt praters en je hebt schrijvers. Praters roepen eens wat, overstemmen soms de massa met hun geschreeuw maar drinken vervolgens samen een borrel en gaan over tot de orde van de dag. Zo niet de schrijvers. Waren het in vroeger tijden vooral de kerkmachten die in vaak mystieke woorden voorschreven hoe het allemaal hoorde en moest, tegenwoordig zijn het de columnschrijvers - en dan vooral zij - die het rode geloof aanhangen en wellicht nog steeds grijze wollen sokken dragen. Hun stem zal en moet in grote zwartwitte letters worden gehoord en gezien. Het liefst wijzen zij met het vingertje en leggen anderen ge- en verboden op naar eigen maatstaf. Andere mogelijke gezichtspunten willen door hen vaak niet worden gezien of gehoord. Dat zij zelf daarmee de tegenstelling creëren merken ze vaak niet op, maar het lezen van hun eigen schrijverij steunt hen destemeer in het eigen geloof van hun onmetelijke wijsheid en gelijk.

Nijeberkoop. Piet Bult.