De makke van de EU

Home
Terug naar Columns


Een eindejaars overpeinzing of de makke van de EU...

Sinds ik mijn geliefde Stellingwerven en Fryslân min of meer noodgedwongen heb moeten verlaten en al zwervend door West-Europa, uiteindelijk in midden Frankrijk mijn nieuwe domicilie heb gevonden, kijk ik vaak met andere ogen naar de wereld om mij heen, zeker waar het gaat om Nederland en de EU.

Bij de inwerkingtreding van de Europese Unie in 1993 was de doelstelling, vrij vertaald: de economische, sociale en territoriale samenhang en de solidariteit tussen de EU-landen te verbeteren.
Zie hiervoor ook artikel I-3 van de Europese Grondwet, oktober 2004.

Ja, vooral als zwerver geef ik graag toe dat het sinds die tijd best handig is niet meer te hoeven stoppen bij een grenspassage in een hele rij landen en dat ik in die landen met het zelfde geld kan betalen en vrij kan handelen, werken en wonen.

Maar dan. Parkeren, hondenbelasting en heel veel andere dagelijkse regelingen worden na dertig jaar nog altijd door de duizenden gemeenten verschillend geregeld. Vooral voor EU-zwervers met een GPK (Gehandicapten ParkeerKaart) een crime. Vaak moet je een bezoek aan die gemeente dagen of zelfs weken van tevoren aanmelden en erger nog wat mag wel en wat mag niet in de verschillende gemeenten waar je doorheen rijdt?

Het zelfde geldt voor de zgn. milieuzones. Iedere gemeente heeft eigen, voor de burger vaak onduidelijke, voorschriften voor bijvoorbeeld de juiste sticker op de voorruit. Met mijn auto op diesel (2011) mag ik - nu nog - probleemloos hartje Parijs inrijden maar niet in Brussel of Amsterdam. Voor iemand die niet de juiste regels heeft gevolgd of opgezocht ligt een boete in het verschiet die kan variëren € 95 tot wel € 2.400 of zelfs meer.

Met de gelddrukpersen in Frankfurt op de hoogste en de spaarrente op de laagste stand word prijzen en inflatie in de hele EU torenhoog opgeblazen. En je zou verwachten dat als er meer door Europa wordt geregeld, de aangesloten landen met veel minder ambtenaren het hun resterende werk kunnen doen.

Helaas, niets blijkt minder waar. Zowel in de landelijke als in de EU blijft de ambtenarij maar uitdijen. Nog even en het is 1 ambtenaar op 1 werkende. Als overjarige hippie had ik sinds de jaren zestig altijd al iets tegen een obesitas overheid. Dat is sinds de EU van 1993 alleen maar toegenomen.

Persoonlijk begrijp ik een groot deel van de parallel toegenomen demonstraties, onrust en zelfs fraude, maar al te goed. Let wel, ik heb er begrip voor maar buiten een vredige demonstratie veroordeel ik het.
Hele bedrijfstakken zoals o.a. boeren en vissers wordt, met het oog op milieu, het werken onmogelijk gemaakt terwijl het buitenland er wel bij vaart maar het milieu zeker niet.

Een overheid doet blijkbaar bijzonder weinig aan zelfreflectie, laat staan dat een overheid de hand in eigen boezem zal steken. Goed voor de eigen club zorgen, op het juiste moment wegkijken en leiders met een groot ego maar met een krakkemikkig geheugen, onderdrukken het volk en reizen zelf doorlopend de hele wereld over van feestje naar feestje van vrienden onder elkaar en betalen uit jouw portemonee.

Als een hoge ome een appartement in Scheveningen in zijn schoot krijgt toegeworpen en zelfs niet opgeeft, moeten we dat eigenlijk maar heel gewoon vinden maar als een bijstandsmoeder een keer een tas met wekelijkse boodschappen van haar ouders krijgt dan moet dat zwaar bestraft worden.

De grote makke van de EU is dat de elite goed zorgt voor de eigen bubbel en daarvoor het gepeupel nodig heeft voor de rekening. In plaats van het rondpompen en daarmee het afromen door de overheid te stimuleren ga ik graag terug naar 'de tiende penning'.

Note
Artikel I-3. De doelstellingen van de Unie       
1  De Unie heeft als doel de vrede, haar waarden en het welzijn van haar volkeren te bevorderen.
2  De Unie biedt haar burgers een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht zonder binnengrenzen, en een interne markt waarin de mededinging vrij en onvervalst is.
3  De Unie zet zich in voor de duurzame ontwikkeling van Europa, op basis van een evenwichtige economische groei en van prijsstabiliteit, een sociale markteconomie met een groot concurrentievermogen die gericht is op volledige werkgelegenheid en sociale vooruitgang, en van een hoog niveau van bescherming en verbetering van de kwaliteit van het milieu. De Unie bevordert wetenschappelijke en technische vooruitgang.
De Unie bestrijdt sociale uitsluiting en discriminatie, en bevordert sociale rechtvaardigheid en bescherming, de gelijkheid van mannen en vrouwen, de solidariteit tussen generaties en de bescherming van de rechten van het kind.
De Unie bevordert de economische, sociale en territoriale samenhang, en de solidariteit tussen de lidstaten.
De Unie eerbiedigt haar rijke verscheidenheid van cultuur en taal en ziet toe op de instandhouding en de ontwikkeling van het Europees cultureel erfgoed.
4  In de betrekkingen met de rest van de wereld handhaaft de Unie haar waarden en belangen en zet zich ervoor in. Zij draagt bij tot de vrede, de veiligheid, de duurzame ontwikkeling van de aarde, de solidariteit en het wederzijds respect tussen de volkeren, de vrije en eerlijke handel, de uitbanning van armoede en de bescherming van de mensenrechten, in het bijzonder de rechten van het kind, alsook tot de strikte eerbiediging en ontwikkeling van het internationaal recht, met inbegrip van de inachtneming van de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties.
5  De Unie streeft deze doelstellingen met passende middelen na, naargelang van de bevoegdheden die haar daartoe in de Grondwet zijn toegedeeld.


Piet/er Bult
La Trimouille (F)

© Piet/er Bult, 2022