Brief over einde

Weeromme naor Correspondentie
Weeromme naor Stellingwarfs
Home


Bestuur van de stichting
Stellingwarver Schrieversronte
Willinge Prinsstraote  10
8421 PE  Berkoop


Ni’jberkoop, 27 december 2005.

Onderwarp: D’r mos mar een aende kommen van mien gedoente mit de sSr.


Acht bestuur,
“Pieter is de Schrieversronte en de Schrieversronte is Pieter”, zee de veurzitter een jaor of wat leden op de jaorvergeerdering. Dat klinkt dan misschien wel mooi mar ja, aj’ dan - om wat reden ok - wat muuite mit de man in kwestie hebben (in funktie; persoonlik he’k niks op PJ tegen!) of hi’j het bi’jglieks wat muuite mit jow, dan bi’j as bestuur vanzels ‘mooi dom’ doende aj’ dat niet zien en/of ingriepen (willen). “Mar misschien zie ik et wel hielendal verkeerd” zeg ik mit diezelde Pieter, want die zol dat d’r ok wel aachteran zegd hebben.

Nog nooit he’k lid van een verieninge of donateur van een stichting west, waor as - ondaanks een eigen kraantien - zoe’n klein betien van de bestuurstaofel naor buten kwam en waor as de donateurs mar zoe’n klein betien inbreng hebben (kunnen/meugen) as bi’j disse Schrieversronte. Now zuj’m as bestuur misschien ok wel niet zo hiel vule te zeggen hebben omreden de stichting neffens mi’j veur et grootste pat een verlengstokkien van de beide Gemienten (en Perveensie) is, mar hielendal nooit es wat, as allienig die iene keer jaors... Een bestuur dat warkelik alles mar an iene man (m/v) overlat liekt dan misschien wel idiaol mar kan ok ‘fnuikend’ uutpakken. In mien geval pakt dat dan ok ‘fnuikend’ uut.

Hoezo anvieteren? Ik hool d’r mit op, en lope - krek as onderhaand pattie aanderen ok al daon hebben - over naor de hoeke van de ‘frustreerden’ of, zoas de LC et kotleden zee, naor de ‘dissidenten’. As bestuur hej’m d’r riekaans gien weet van, waor a’k op doele mar d’r bin onderhaand al een hiele riegel van zokke frustreerde dissidenten! Ik hadde hier dan ok al een bladziede vol van mien frustraosies opschreven mar die he’k ok mar weer votpoetst.

Et gaot mi’j trouwens slim an ’t hatte mar… ik hebbe (strikt privé) schone mien nocht van disse (…) klub. Zoj’m mi’j daorom per ultimo 2005 wel hielendal uutschrieven willen uut jim administraosie want ik wil mien hanen graeg vri’j hebben. Ik reken d’r ok op daj’m gien aachterbleven kursus- of aander wark van mi’j publiceren of aanders bruken zullen.


Mit een vrundelike groet,
Piet Bult
Ni’jberkoop

*

Sprokien?

D'r was es...
D'r was es een goedlopend febriekien dat koekies bakte. Op een dag zag de altied drokke direkteur deur et raem in zien kantoortien boven, dat et niet hielendal goed gong an de lopende baand. Misschien was iene van de inpakmaegies even an 't donderjaegen mit een mannegien van de technische dienst, of zoks? D'r was een hiele staepel deuzen ommevalen en de eerste koekies roegelden al van de baand over de grond. Zoas wel vaeker, leup oonze direkteur in zeuven haosten naor beneden en perbeerde te redden wat d'r te redden was, deur zels vlogge wat deuzen op te pakken en alderhaande koekies van de lopende baand daor in te stoppen. Nao een posien kreeg hi'j d'r zuver aorighied an. Gewoon es even lekker staon in te pakken in stee van altied mar op 'e ti'jen te lopen veur zien raod van kommesaorissen en de belastinginspekteur en om de meensken van de vakbond de hieltied mar te vrund zien te holen.

Liekewel hi'jzels as een protte aanderen, vunnen dat hi'j ok vule beter inpakken kon as al die maegies die meerstal an de lopende baand stonnen te inpakken. De hieltied vaeker en de hieltied langer bleef oonze man op de warkvloer drok doende. Iederiene leek dik tevreden zoas et now an de lopende baand gong. Hi'j dee et wark van wel twie of drie van die inpakmaegies. An 't begin en an 't aende van de baand ston hoe langer hoe meer passeniel - mit de hanen in de buse - toe te kieken hoe goed as de inpakkeri'je now wel niet leup. Gieniene had bliekber deur dat de inkopers niet meer anstuurd wodden en dat de verkopers d'r ok mar een pottien van maekten de laeste tied. Et kwam uutaendelik zoveer dat d'r daegs haost gien meenske nog naor de febriek toogde, omreden de direkteur et haost allemaole wel allienig of kon, zo leek et.

Nao nog een posien en nog een posien stoekte et opiens wat op de inpakkeri'je. Wat bleek now… d'r was haost niks meer in te pakken want d'r kwammen haost gien koekies meer uut de ovend over de lopende baand. Doe oonze dirrekteur-inpakker zien ogen eupen dee en es goed om him henne keek, bleek dat de maelveurraod haost op was, de ovend haost niet meer braande en dat et pakhuus haost an de kop toe vol ston, mit onverkochte en zuver al wat beschimmelde koekies. Et dak lekte een betien en de veurdeure klemde en wol ok haost niet meer eupen. Doe de inpak-direkteur vlogge naor boven, naor zien kantoor toe leup, schrok hi'j slim van de staepels en nog es staepels post en alderhaande aandere papperassen mit vraogen, die nog nooit es bescheid kregen hadden. Hi'j was hielendal opgaon in zien inpakwark zodat een protte wark waor hi'j eins veur inhuurd was, liggen bleven was.

Mit et zwiet drie laogen dik op 't veurheufd en in zeuven haosten biesde de man deur zien bedrief. Waor is iederiene? Waor bin de leveranciers? Waor bin de inpakmaegies? Waor is al et aandere passeniel? Waor bin de ofnemers? Waor bin de kommesaorissen? Waorom … het gieniene mi'j waorschouwd?
.......
't Zal nog een hiele toer wodden om d'r weer dat goedlopend febriekien van te maeken die et eerder toch wel was… toch?

December 2005, Piet Bult.