Bundeltien veur oons Oene

Weeromme naor Gedichten
Weeromme naor Stellingwarfs
Home


Bundeltien veur oons Oene

Drieje in de panne
Trije yn 'e panne
Drie in de pan



Ik dreeg dit bundeltien op an oonz' Oene.
Ik draach dit bundeltsje op an ús Oene.
Ik draag dit bundeltje op aan broer Oene.


Veurwoord

Van meensken die - zeg mar - de laeste veertig jaor warkelik een protte veur de streektael, et Stellingwarfs, betekend hebben, wodt wel zegd dat dat eins alliend Johan en mien breur Oene west hebben zollen. Veur een groot pat bin 'k et daor wel mit iens mar vien toegelieke ok daj' daor een peer aanderen tekot mit doen. Nee, ik gao die naemen niet numen. Dat geft jow de ruumte om d'r zels een peer te bedaenken...

Fan minsken die't - sis mar - de lêste fjirtich jier wier in soad foar de streektaal, it Stellingwarfsk, besjutten ha, wurdt wol sein dat dit eins allinich Johan en myn broer Oene west hawwe soene. Foar in grut pat bin ik it dêr wol mei iens mar fyn ek dat je dêr in peer oaren tekoart mei dogge. Nee, ik neam gjin nammen. Dat jout jo de romte om der sels in peer te betinken...

Van mensen die - zeg maar - de laatste veertig jaar werkelijk veel voor de streektaal, het Stellingwerfs, hebben betekend, wordt wel gezegd dat dit eigenlijk alleen Johan en mijn broer Oene zouden zijn geweest. Goeddeels ben ik het daarmee eens maar vind tegelijkertijd ook dat je daarmee een paar anderen tekort doet. Nee, ik ga die namen niet noemen. Dat geeft u de ruimte om er zelf een paar te verzinnen...



Krek trouwd

Eerst was d'r iene,
Doe weren d'r twie.

Die twie tegere,
Now bin' d'r al drie.



En van je iene, twieje, drieje...

Iene.
Grietje, een maegien uut ien stok,
Mooi om te zien, wat is't een brok.

Twieje.
Grietje, et beste uut twie,
Heur oolden even tegere en zie...

Drieje.
Grietje, een drie-ienhied zo a'j zeldsum zien,
Heur lichem, heur geest, heur helder verschien.

Viere.
Grietje, de beste van viere,
Uut et kursusleiderskwartet.
Grietje, mien kampioene. Zo is't mar net.



Et ni'jdeusien

Elk vrommes krigt et van heur oolden mit.
Zoe'n deusien waor as van alles in zit.
Wat gaoren, een paer naelden, wat klossies mit draod.
Want dat is, zo zee moeke, waoras et in 't levend om gaot.

Zo dochte men vrogger. 't Was niet verkeerd.
Mar tegenswoordig, de maegies hebben wat leerd.
Hadde warken, dat is d'r niet meer bi'j.
In Berkoop was d'r een maegien dat lestdaegs zee:

"Een baos? En dan van negen tot vieve?
Geef mi'j mar liever een man mit 'n stieve.
Mit mien ni'jdeusien zo tussen de bienen,
Kan ik et op bedde vaeks vlogger verdienen."



Et bestaon

Et bestaon, een gegeven
Hier beneden duurt mar even.
Mar an ginne kaante, daor is ruimte en tied
Daor duurt et bestaon zels een eevighied.




Maegien van twintig

Een maegien, roem twintig uut Oldeberkoop
Beud 's aovends in 't donker heur lichem te koop.
Ging zoemar plat veur elleke man
Dat maegien uut Berkoop, ja ... die kon d'r wat van.
Slim blond en et haor hoge opsteuken,
Was zi'j de hieltied mit manlu'j an 't neuken.



Bange veur de achtbaene

Doe'k bi'j "Casa Fantasia" naor binnen gong klingelde d'r een bellegien. Daor he'k wat tegen. Et is zo dwingend, krek as d'r een lekeie mit een stok op een hoolten vloer bonkt en mit een galmende stemme je naeme ropt. Ik mos blieven, ok al zol ik in iene oogwinke zien dat hier veur mi'j niks te koop was. Allienig uut beleefdhied zo'k mien hanen deur de rekken dwelen laoten en zo'k beschrieven wa'k zuke.

A'k ien ding niet zeggen wol, was et wel waor a'k veur kommen was. Et liefste sleup ik wat onzichtber rond. Ik kreeg wat tied. D'r was mar iene verkoopster en zi'j hulp een ere klaant. De beide vrouwlu leuten heur deur mi'j gien mement ofleiden. Zi'j onderbraken heur op fluusterende toon voerde gesprek niet. Zi'j keken amper op van de deuzen mit vloeipepier op de teunbaank. Zi'j gedreugen zich krek zo ik hoopt hadde: krek of was ik d'r niet.

Op et fluust'ren en et ritselen van et vloeipepier nao was et hielendal stille in Casa Fantasia. Ok mien eigen voetstappen heurde ik niet iens, doe'k van de deure naor een rek in et midden van de winkel leup. Zi'j weren dempt deur een dik, zaandkleurig vloerklied, dat paste bi'j de pastelkleurige tinten van et hooltwark en de gedienen, en et filterde laampelocht. In de spiegels - et was krek as die bedekt weren mit een dun laogien stroop - leek ik smaller, jonger, veerder vot. Zi'j maekten da'k mi'jzels zaachter bekeek, as een foto van twintig jaor leden.

Ik leut et rek ronddri'jen. Ik vuulde mi'j opwunnen en toegelieke wat bange, krek as vrogger in de zweefmeule. Dit kon niet ievig duren, want et spookhuus waachte, en de achtbaene.

Uut mien ooghoeken zag ik him zitten. In een hogerlegen vertrek, aachter een balustrade, zat de ienige factor waor ik, al die keren da'k mi'j veurstelde hoe 't hierbinnen wezen zol, nooit rekenschop mit holen hadde. De factor man.

Et chroom van 't rek wodde nat in mien haand. Laot et een vertegenwoordiger wezen, of de verloofde van de verkoopster. Wie hi'j ok wezen mag, laot hi'j genoeg meenskekennis hebben om te blieven waor hi'j is!

Ik keek of de ere klaant heur keuze al bepaold hadde. As zi'j now mar vlogge betaelde dan kon de verkoopster zich over mi'j ontfarmen. Mar d'r wodde krek een ni'je staepel deuzen op de toonbaank zet.

Ik leut et rek nog es ronddri'jen. Et was now zaeke om kalm te blieven. Niet de andaacht naor mi'j toe haelen. De indrok wekken een klaant te wezen mit een engeltiesgeduld. En veural niet naor him kieken. Iéne blik, hoe vlochtig ok, kon veur him een anvietering wezen om staon te gaon, et trappien daele te gaon en op mi'j toe te kommen.

Mar wat dan nog? Dat die man hier rondleup en Casa Fantasia nog de hieltied niet failliet was, was toch et beste bewies. Honderten vrouwluden hadden heur deur him helpen laoten.

Perbeer, hul ik mi'jzels veur, him niet as man te zien. Et is zien wark, hi'j daenkt d'r niet iens bi'j nao, hi'j vuult niks. Tig keer daegs komt hi'j et trappien of. Hi'j zigt jow hielendal niet as vrommes. Beschouw him as een dokter. As een dokter zegt "Trekke jow kleren mar uut", dan... Maar dan krieg ik ok blossies op de wangen, tegen beter weten in en waorschienlik als laeste op disse wereld.

Wat d'r van mien dienst was, vreug de torso. Hi'j dreug een glimmend lila boesgeroen, mit meer knopen eupen as dichte, had een protte haor op zien bost en een goolden kettegien omme. Hoger durfden mien ogen niet te gaon.

"Ik kieke allienig mar wat", zee ik. Ik griste wat uut et rek, dee krek of ik et bekeek, en hong et weer terogge. Mar de torso gong niet vot; hi'j legde zien bezegelringde haand naost mien haand op et rek.

"Zuken jow wat speciaols?"

Kon ik him mar recht in zien ogen kieken en et zeggen. Gong et mar om wat alledaegs, een boek waor de titel mi'j van ontscheuten was, of een smiethengel.

"Een hemd," zee ik doe hi'j zien vraoge nog es stelde. Et klonk degelik, as jeger, mar hi'j leut himzels niet misleiden. Van jeger hoeft een minske niet te blozen.

"Zokswat?" Hi'j haelde een iel zwat hempien uut et rek, een spinnewebbe, van grof synthetische kaant. Et zol slimmer schoeren dan de zwaorst bebaorde wange, en as finishing touch bongelde an iene van de schoolderbaanties een gooldkleurig sleuteltien. "Te kot," zee ik, vaaste besleuten om wat hi'j mi'j ok zienlaoten zol, al was et ok et begeerde hemd zelf, of te wiezen. Liever leup ik dwas deur de etalagerute naor buten dan da'k mit zien ogen in mien rogge een paskaemer in gong.

Dat hi'j deur et gedien henne vraogen zol of de maote goed was. Zien haand deur een splete in et gedien ... kommen zol om mi'j gevulig te betaasten ...



De jaoren zestig

protestsong an de top
de roaring sixties
naowenen van de oorlog
et alderslimste is over
alliend die woningnood

omke in de grote stad
het al een koelkaaste
tillefoon en tillevisie
een wasmesiene en een auto
hier gaot et zo hadde niet

de zestiger jaoren
wat hawwe hier nog niet
wat hawwe hier eins wel
de eterstaofel is et
centrum van oons bestaon
midden in een te kleine kaemer

onder de pietereulielaampe
vader mit de kraante
moeke sokkestoppend en
ieje mit je huuswark
de aanderen veur de radio
et heurspul as hoogtepunt
de kachel stookt mit turf
een blikkien veur et roet

butenomme en op zaoterdag
et pattien kreers anharken
de stal netties anvegen
wat geel zaand langs de raanties
en ok wat op de keukenvloer
witterskalk op een dikke stien

Mies Bouwman Rudi Carell
de eerste man naor de maone
peace mit John en Yoko Ono
Biafra Richard Nixon
de oorlog in Vietnam
die roaring sixties toch




Advent

Levavi

et maegien
kikt naor je uut
guntert naor jow
waacht en vertrouwt
uut et duuster van de naacht
de ni'je morgen integen


Populus Sion

et volk van Sion
maekt risselvaosies
de deuper slicht et pad
de naeme van de Heer
komt naor oons toe
en brengt verlossing


Gaudete

wees gelokkig wees bliede
wees bliede want hi'j komt
lange zal et niet meer duren
wit schittert deur et paorse henne
hi'j komt en is al dichtebi'j
twiefel niet hi'j komt


Rorate

dauwdruppen valen van boven
gerechtighied stroomt op eerde
alle heil dat komt van boven
laot kommen waor wi'j naor uutzien
we kun haost niet meer waachten
zien naeme is Immanuel



an aende

et is aende jaor
een schraole
koolde wiend
uut et oosten
jagt koolde in de polder

de halfstiens klaamp
het holen en keren
de deure klappert
krek as et inkeld glas

de turf de pietereulie
en ok de zwatte braand
duur dus zunig bruken
zing mar een vassien mit mekeer



auti

jammer en helaas
meer liefde kan ik je niet geven
foutje van m'n pa, m'n ma of onze lieve heer



Aspekten

Ie doen wel es wat
ie perberen wel es wat
geboren wodden
ie kun d'r niks an doen

ie gaon naor schoele
of ie gaon niet
ie trouwen
of ie trouwen niet

ie zuken wark binnen
of ie zuken butenwark
dattien ambachten
mar ie vienen et niet

ie gaon es naor et westen
kieken es in et oosten
mar Stellingwarf
dat trekt je toch et meerst

as postbode overspannen
gienertied van heurd
vri'je tied
mar toch liever niet

al zestig jaor körfballer
en zestig in et kabberet
Flying Stars
veurzitter van 't bestuur

zoe'n man verdient een lintien
et wodde ridder in de orde van
een groot gebaor
et hadde eins niet hoeft

een protte aspekten van leven
verienigd in iene man
drok baosien
mit een protte vri'je tied.



Daenkende an Stellingwarf

Daenkende an Stellingwarf
zie ik de Lende en Kuunder
kalmpies deur et lege van
veen- en zaandgrond gaon,

riegels ongeleuflik
hoge klaeterjaegers
as onbedochte coulissen
op hoge zaandroggen staon;

en hier en daor an
een zaandpattien bewoond
aachter wallegies verscheulen
de boerderi'jgies,

bossies en dörpies,
voersilo's van boerties
en stompe karketorens
as heugenschop veur laeter,

de zunne schient daor
en een blauwe locht gaot
gewillig saemen mit de dieze
die omvaemt de grune greide,

en warkelik overal
vuul ie je thuus aj'
et klaeterende waeter van
de Lende en Kuunder heuren




Dat zol mooi wezen

Koj' mit een gedichien mar
de honger stoppen laoten
aarmoede de waacht anzeggen
veur iens en veur altied
Koj' deur een gedichien mar
de waopens ommesmulten
de zunne schienen laoten
grif da'k dichter wodde

Koj' mit een gedichien mar
et lieden de wereld uuthelpen
een aende maeken an oorlog
an hekel en an geweld
Daj' mit een gedichien weer
woestijnen beplaanten konnen
grote zenen hemmelen
de ozonlaoge beter maeken

Dat zol mooi wezen
wat zol zoks mooi wezen
dat wodde een pracht gedicht
mit een prachtig begin
en een hiel mooi aende
mar zo mooi maek ik ze niet

Koj' mit een gedichien mar
wonders doen liekas God
de lammen in de bienen
de blienden kieken laoten
Koj' mit een gedichien mar
veur altied vrede maeken
en alle karken slopen
ik maekte zomar tiene

Dat zol mooi wezen
wat zol zoks mooi wezen
et wodde een pracht gedicht
mit een prachtig begin
en een hiel mooi aende
mar zo mooi maek ik ze niet



Dat zou mooi zijn                    Dat zol mooi wezen
                                                       
Kon je met een liedje maar              Koj' mit een gedichien mar
De honger laten stoppen                  de honger stoppen laoten
De armoe doen verdwijnen              aarmoede de waacht anzeggen
Voor eens en voor altijd                  veur iens en veur altied
Kon je door een liedje maar            Koj' deur een gedichien mar
De wapens laten droppen                de waopens ommesmulten
De zon weer laten schijnen              de zunne schienen laoten
Dan deed ik het geheid                    grif da'k dichter wodde

Kon je met een liedje maar              Koj' mit een gedichien mar
Het wereldleed oplossen                  et lieden de wereld uuthelpen
Een eind maken aan oorlog              een aende maeken an oorlog
Aan haat en aan geweld                   an hekel en an geweld
Dat je met een liedje weer                Daj' mit een gedichien weer
Woestijnen kon bebossen                woestijnen beplaanten konnen
Dat de oceaan weer schoon werd    grote zenen hemmelen
De ozonlaag hersteld                        de ozonlaoge beter maeken

Dat zou mooi zijn                             Dat zol mooi wezen
Dat zou mooi zijn                             wat zol zoks mooi wezen
Dat werd een prachtig lied                dat wodde een pracht gedicht
Met een prachtcouplet                      mit een prachtig begin
En een prachtrefrein                          en een hiel mooi aende
Maar zo mooi maak ik ze niet            mar zo mooi maek ik ze niet

Kon je met een liedje maar                Koj' mit een gedichien mar
Godswonderen verrichten                  wonders doen liekas God
De lammen laten lopen                       de lammen in de bienen
De blinden laten zien                          de blienden kieken laoten
Kon je met een liedje maar                Koj' mit een gedichien mar
Voor altijd vrede stichten                   veur altied vrede maeken
En al de kerken slopen                      en alle karken slopen
Dan maakte ik er tien                        ik maekte zomar tiene

Dat zou mooi zijn                              Dat zol mooi wezen
Dat zou mooi zijn                              wat zol zoks mooi wezen
Dat werd een prachtig lied                 et wodde een pracht gedicht
Met een prachtcouplet                       mit een prachtig begin
En een prachtrefrein                          en een hiel mooi aende
Maar zo mooi maak ik ze niet            mar zo mooi maek ik ze niet



Later is nu                                Laeter is now

Waar wil je op wachten?            Waor wi'j' op waachten
Tot je wat zeker weet?                totdaj' et zeker weten
Alsof dat bestaat en                    krek as dat bestaot en
Zekerheid geeft                           zekerhied geft
Is niet elke seconde                     is niet iedere sekonde
Een mogelijk uur U?                    een meugelik ure 'U'
Waarom nog wachten?                waoromme nog waachten
Waarom niet nu?                         waoromme now niet

Wat houdt je tegen?                    Wat hoolt je tegen
Wat maakt je bang?                    wat maekt je bange
Dat wikken en wegen                  dat wikken en dat wegen
Je blijft aan de gang                     ie blieven an de gang
Je aarzelt nog even en                  ie stennen nog wat omme
Wat heb je dan?                          en wat hej' dan
Dan is alles weer anders              dan is alles weer aanders
En het komt er niet van                en komt et d'r niet van

Later bestaat niet                         Laeter bestaot niet
Je weet hoe dat gaat                    ie weten hoe dat gaot
Later, dat gaat niet                       laeter, moej' niet doen
Later is te laat                              laeter is vaeks te laete

Dus doe hoe je zelf wilt                Dat, doe zoaj' zels willen
En neem je besluit                        en neme je besluut
Denk je het te weten                    daenk ie et te weten
Kom ervoor uit                            komme d'r dan veur uut
Laat ze niet raden                         laot ze niet raoden
Naar wat je bedoelt                     naor waj' bedoelen
Laat ze het weten                         laot et ze weten
Hoe jij het voelt                           hoe aj' et vulen

Later bestaat niet                         Laeter bestaot niet
Je weet hoe dat gaat                    ie weten hoe dat gaot
Later, dat gaat niet                       laeter, moej' niet doen
Later is te laat                              laeter is vaeks te laete

Is niet elke seconde                     Is niet iedere sekonde
Een mogelijk uur U?                    een meugelik ure 'U'
Later bestaat niet                         laeter bestaot niet
Later is nu                                   laeter, dat is now



De jaoren zestig

protestsong an de top
de roaring sixties
naowenen van de oorlog
et alderslimste is over
alliend die woningnood

omke in de grote stad
het al een koelkaaste
tillefoon en tillevisie
een wasmesiene en een auto
hier gaot et zo hadde niet

de zestiger jaoren
wat hawwe hier nog niet
wat hawwe hier eins wel
de eterstaofel is et
centrum van oons bestaon
midden in een te kleine kaemer

onder de pietereulielaampe
vader mit de kraante
moeke sokkestoppend en
ie mit je huuswark
de aanderen veur de radio
et heurspul as hoogtepunt
de kachel stookt mit turf
een blikkien veur et roet

butenomme en op zaoterdag
et pattien kreers anharken
de stal netties anvegen
wat geel zaand langs de raanties
en ok wat op de keukenvloer
witterskalk op een dikke stien

Mies Bouwman Rudi Carell
de eerste man naor de maone
peace mit John en Yoko Ono
Biafra Richard Nixon
de oorlog in Vietnam
die roaring sixties toch




Jow ding, mien ding

Kom op lekker ding
stik jow ding in mien ding
en maeken we een hiel ni'j ding



Vri'j naor et doen en laoten van meensken en van Him

Alle dingen

meensken snoeven
    Hi'j rokt
meensken taasten
    Hi'j vuult
meensken eten
    Hi'j pruuft
meensken heuren
    Hi'j luustert
meensken kieken
    Hi'j zicht
meensken praoten
    Hi'j dot alle dingen


mensen snuiven
    Hij ruikt
mensen tasten
    Hij voelt
mensen eten
    Hij proeft
mensen horen
    Hij luistert
mensen kijken
    Hij ziet
mensen praten
    Hij doet alle dingen



Verdwaeld

Verdwaeld tussen zunne, maone en de steerns
bin 'k daelezet op dit stokkien greide
dit laand dat Stellingwarf hiet
mar waor kom ik weg
en waor za'k henne

ik liek wel groot
mar ik bin klein
ik vuul mi'j groots
mar stel niks veur

onzeker in et leven
algedurig zukende
waor kom ik weg
en waor za'k henne

mar ien ding daor bin 'k wis van
iens zal Hi'j mi'j vienen.



Doodgaan

Doodgaan is niet erg
je weet immers zeker
waar je naartoe gaat

Doodgaan is pas erg
als je niet zeker bent
waar je naartoe gaat

Hou je vol te weten
dat dood dood is of
dat je dan zult leven?

Lijkt het je niet erg
om eens dood te gaan?




Zaterdagavond

Het achtuur journaal maakt melding
van armoede in het bejaardenhuis
van water- en luchtverontreiniging
van diersoorten met uitsterven bedreigd
van alweer een vliegtuigramp
van Hutu's en van Tutsi's
misbruikte vrouwen in Soedan

EN JIJ HEBT GEEN CHIPS IN HUIS GEHAALD..?!



Drie
keer
trije
maol
drieje



1. Over de greens (thema van gedichtedag 2010)


Over greenzen


van hiere naor daore
de greenzen over
et grös an ginne kaante
mar ik blief liever thuus

van nul naor vierentwintig
de greenzen over
ieder ure van de dag
een betien doen en ok wat niksen

van jannewaori naor december
de greenzen over
op de vuuftiende et loon naor warken
mar nee ik hoef niet riek te woddem

van jong naor oold
de greenzen over
eerst dom naor laeter wiezer
et dient warkelik nargens toe

van niks naor krek wat meer
de greenzen over
et stelt niet al te vule veur
laot mi'j mar blieven die ik bin

van et leven naor de dood
de greenzen over
een protte heurd en zien en daon
nog iene greens te gaon




2. Rooie oorties (laeste museumexpesisie)

The red light district
da's Stell. veur


Hoerekezen

krek zestien was ze
verkeerde kammeraoden
veural die iene
mit goold behongen
dure glimmerties
en aander onnut
ze kwam terechte

al zesentwintig en
altied nog etzelde wark
ze wol wel aanders
ze kon niet aanders
verslaafd gebruuk
in een hoeke drokt
niet te plak

zesendattig onbewust
gaot alliend op chique
mannen in bonus
vrouw alliend en
altied op 'e flutter
et duurste te goedkoop

zesenveertig zesenvuuftig
zesenzestig het ze redded
waor aanderen van Drees trekken
trekt zij an en van aanderen
ze wol wel eerder stoppen
mar mos nog twie jaor deur
mit wark in heur veuronder




Liefde over de zintugen

Heuren
alleman zal van mi'j heuren
ik loop niet naoderan mar bin
ik pienig zute mit mien boonzen
gienertied bruuk ik geweld

Zien
alleman die zal mi'j zien
ik bin in locht en duuster
een bestaon zonder gezichte
raozebliend zuj' mi'j vernemen

Vulen
alleman die zal mi'j vulen
tot in je diepste dring ik deur
ik was ik bin en ik zal wezen
liefde in de vri'jers val

Roeken
alleman die zal mi'j roeken
zuter as de zuutste hunning
rozeblossem rond je lippen
roek de kriebels in je neuze

Pruven
alleman zal van mi'j pruven
in alles en overal kom ik veur
een hiel klein betien of een protte
echte liefde smaekt naor meer

Et zesde Zintuug
van de jongste dag of tot et aende
zonder mi'j bestaot gien leven
et ienigste da'k geven kan is liefde
vule meer bej' ok niet neudig



Zintugen over de liefde

Heuren
heur ik et broezen van de liefde
de lichte tred verrat heur naoderen
heur komst lat mien hatte boonzen   
maek mi'j toch doof deur je geweld   

Zien
zie ik mien bosten zwöllen van de liefde
heur locht omvaemt mien hiele wezen
onzichtber komt zi'j binnen
maek mi'j bliend deur je anwezigens

Vulen
vuul ik de waarmte van de liefde
een toekerend gevuul van binnen
blief stillegies bi'j mi'j tot et aende
raek mi'j straf tot in mien ziel

Roeken
roek ik de lusten van et leven
de waarme aosem van et bestaon
wolken lekker roek verneem ik
stinkend riek raekt zi'j mi'j an

Pruven
pruuf ik de zutighied van liefde
een onverdield smaekvol genot
zonder kruden in te nemen
laot me ommekommen in je smaek

Et Zesde Zintuug
mit niks kwam ik en zo gao ik ok
van een protte kan ik mit minder toe
seins he'k alderdeegst niks neudig
mar zonder liefde kan ik niet



Eerpel

een eerpel zet in grond
heurt daor ok
gewoonlik is hi'j rond
stik him niet in mond
kiek mar uut
hi'j zit je zo in kont

plaant deur eerpelboer
is daor veur
smaeken zute en zoer
export krek as invoer
lus ze niet
doe mi'j mar Knillesvoer




daor ginder eten ries
wi'j ok al
Pjang Leu of Jan Fries
goed of lang niet wies
maekt niks uut
in mit of zonder vlies




Schroefgatties

Et schroefien
van et knoppien
van et laegien
is lamdri'jd

mit et schroefien
van et knoppien
van et laegien
naor de smid

krieg ik een
vusen te klein
schroefien mit
mit van de smid

mit dat schroefien
weeromme naor de smid
krieg ik een vusen te
grote schroeve mit

mar et lag niet
an et schroefien
mar an et gattien
waor die in zit

mit et gattien
van et knoppien
van et laegien
naor de smid

krieg ik een
vusen te klein
gattien mit
mit van de smid

mit dat gattien
weeromme naor de smid
krieg ik een vusen te
groot gat mit

Daor loop ik now
nog altied mit


© Piet/er Bult