Psalm 131

Weeromme naor Lieten
Weeromme naor Stellingwarfs
Home



Psalm 131

1 Ik lope niet naost mien schoenen, o Heer,
   Mien ogen staon niet te hoge; 'k verkeer,
   Ik lope niet mit grote stappen,
   Et vremd is veur Jow geliekese.

2 He'k mien ziel niet stille zet,
   En mi'j ontkend naor Jow wet,
   Geliek as een klein poppien
   Stillegies bi'j zien moeke ligt?

3 Mien ziel, die naor de vrede langt,
   En et morrend misbaor wreekt,
   Is in mi'j as in et kleine poppien,
   En het him mit Jow wil bezield.

4 Dat Israël op de Heer vertrouwd;
   Zien hope op Gods verlossing bouwd,
   En stillegies berust in Zien goedhied,
   Van now of an tot veur altied.


© Piet Bult


1 Mijn hart verheft zich niet, o HEER!
   Mijn ogen zijn niet hoog; 'k verkeer,
   Ik wandel niet in 't geen te groot,
   Te vreemd is voor Uw gunstgenoot.

2 Heb ik mijn ziel niet stil gezet,
   En mij verloochend naar Uw wet,
   Gelijk het pas gespeende kind
   Zich stil bij zijne moeder vind?

3 Mijn ziel, die naar den vrede haakt,
   En 't morrend ongenoegen wraakt,
   Is in mij als een kind gespeend,
   En heeft zich met Uw wil vereend.

4 Dat Israël op den HEER vertrouw';
   Zijn hoop op Gods ontferming bouw',
   En stil berust' in Zijn beleid,
   Van nu tot in all' eeuwigheid.