Beppe, beppe d'r ligt een bien onder de does

Weeromme naor Verhaelen
Weeromme naor Stellingwarfs
Home


Beppe, beppe, d'r ligt een bien onder de does

D'r bin campings die de naeme 'camping' amper verdienen. Altemet tachtig percent van de campings wao'k van 't jaor een dag of seins langer staon hebbe verdienen wel wat bi'j, meerstal deur onderdak te bieden an butenlaans volk om hier wark te doen waor wi'j oonze neuze veur ophaelen. Een stok of tien manluden - of vrouwluden - zoe'n keunstmaotig thuus bieden kan vanzels aorig in de pepieren lopen. Gao mar nao, tien keer twiehonderdvuuftig beuren veur een peer opknapte mar nog altied oolde caravans is al gauw een vuventwintighonderd euro in de maond opstrieken, en et grootste pat is zwat vanzels. Tot dat de perblemen heur andienen...

"Beppe, beppe, d'r ligt een bien onder de does." Et kleine maegien was wel vaeker een peer daegen bi'j beppe uutvanhuus. Vader en moeke utenneer en dan is beppe de alderbeste oppas die d'r mar te vienen is, al hielemaole as die mar krek om de hoeke woont. "Wat zeg ie me now, een bien onder de does?" "Ja beppe, een bien onder de does. Ik zag een voete en nog wat daor boven." Beppe sjokt vot aachter et kleine ding an naor de wasgelegenhied van de camping. De deure van et washokke ston nog halfeupen, dat beppe zag et vot wel: foute boel, d'r lag een bien onder de does.

In Polen hadden heur va en moeke al een peer weken niks heurd en wodden zuver wat ongerust om heur dochter. Ze belde haost alle weken wel even een keer. Now hadde ze al drie weken tael nog teken geven. Now ja, drekt mar niet van et alderslimste uut gaon, praotte moeke heurzels moed in. Va nikkebolde wat van aachter de kraante, vrouwluden...

Goeie raod was duur en seins hielemaole niet te koop. Mos beppe de pelisie d'r now bi'j roepen of zol ze waachten tot iene van de manluden thuuskwam. Onderwiel keek ze de camping es over om te kieken as ze ok iene ontdekken kon. Zo te zien was et hielemaole uutsturven. Ze zag nargens volk veur een tente of caravan zitten mit dit mooie weer. Alleman op 'e vlutter en ikke hier mit een vremd bien onder de does. Et moet niet malder! Tja, en as die kleine et now mar niet zien hadde dan kon ze nog wat bedaenken mar now. Dronken volk en een kleine kiender vertellen altied de waorhied. Eerst de deure mar es stief dichte en een briefien mit 'Buten gebruuk' d'r op. Dat leek beppe veur dit mement et beste.

Tjonge, jonge, wat hadden de mannen vandaege hadde warkt. In gedaachten telde de baos himzels de winst van disse dag al in de buse. Alderdeegst nao dat Carol (hi'j nuumde him meerstal Kareltien) mit heufdzeerte naor - zien tiedelik - huus toe gaon was leek et wel as de aandere jonges zien wark d'r extra bi'j daon hadden. Hi'j hadde et mit dit koppel jongkerels uut Polen mar troffen, dit jaor.

"Mar beppe, wat moe'we now mit dat bien?" Et kleine ding zag et gróte perbleem dan lichtkaans niet mar begreep wel dat d'r wat gebeuren mos. Dat bien kon daor mar niet zo liggen blieven, en 't zag d'r niet naor uut dat et uut himzels opstappen zol. "'k Zal eerst es kieken as je moeke al thuus is" zee beppe en pakte in ien aosem de tillefoon. "Ja, bi'j al thuus? Dan is 't beter da'k de kleine mar even weer bi'j jow brenge. Ik hebbe even wat tevule an 't heufd. Ja, we kommen d'r zo an." Mit dat ze de tillefoon hennelegt pakt ze de kleine bi'j de haand en lopt de menninge of. Doe ze heur dochter veur 't raem staon zag leut ze et kiend et laeste stokkien naor huus toe veur heur uut draeven en zonder een woord te zeggen dri'jde ze omme en schosselde ze weer naor heur eigen domein.

Goed halfviere komt de eerste auto mit jongen de camping oprieden en blift veur heur tiedelik huus stillestaon. Vier man roegelden in een vrolike stemming tot de auto uut en gaon naor binnen. Die zollen - krek as meerstal - eerst wel even een uurtien onder zeil gaon, heur dan verstrupen en aovens et dörp onveilig maeken. Zol beppe vot iene van die jongen anschieten en et perbleem bepraoten? Veur ze uut de raod was weren de jongkerels al binnen en zag beppe eins gien anleidinge om ze uut heur gewone doen te haelen. De aandere gaasten kwammen now ok al riekelik gauw van 't wark en ieder dee wat ze de aandere daegen ok gewoon weren om te doen. Van aachter et raem waachtte beppe mar kalmpies an of as d'r ok es iene naor de does toe lopen zol, et briefien lezen zol en dan naor heur toe kommen zol om te vraogen wat d'r mit de does te redden wezen zol.

Ok al bin ze honderden kilemeters utenneer, moekes vulen et seins gewoon an as d'r wat ongewoons mit iene van de kiender gaonde is. Ze was d'r dan ok niks gerust op. Doe heur man eindelik de kraante opteerde en in de kraantebak smeet kon ze niet langer waachten om him heur gevuulte nog es veur te leggen. "Et is toch vremd dawwe al een peer weken niks van heur heurd hebben, vien ie ok niet?" Tja, hi'j mos toegeven dat et wel wat aanders as aanders was mar kerels maeken heur vaeks niet zo gauw zorgen as vrouwluden. "Aanders bel ie heur toch es op," sleug hi'j heur veur. "Ie hoeven toch niet of te waachten tot zi'j belt? Ie meugen ok wel es bellen." Stom vanzels, dat ze daor zels nog niet an docht hadde.

Gieniene heurde de tillefoon in et washokke die mit kotte onderbrekings now al haost meer as vuuf menuten aachter mekeer deur rattelde. Tot iene van de jongen  him nao een peer blikkies bier de geit verstikken mos. Eerst pissen en dan mar es om 'e hoeke kieken. Et buten-gebruuk briefien hadde hi'j nog niet eerder zien en vul now dan ok destemeer op. Buten gebruuk en toch een rattelende tillefoon. Vremd. Mar even kieken as beppe d'r wel is en d'r lichtkaans meer van wet.

Beppe hadde him vanaachter de grote begonia al an zien kommen en leup vot naor de deure toe. "Komme mar even binnenstaon," zee ze. In wat verbasterd Stellingwarfs vul de jonge heur in de rede en perbeerde uut te stokken dat d'r de hieltied een tillefoon in et washokke rattelde mar dat d'r een briefien op 'e deure zat. "Kan ik jow in vertrouwen nemen?" vreug beppe, en zonder et bescheid of te waachten stokte ze him et perbleem uut, waor ze now al een peer ure mit zat. De jongkerel lachte wat onhaandig en sleug veur om et bien mit wat d'r dan ok mar an vaaste zitten moch en die rattelende tillefoon dan mar even zolange argens aanders henne te leggen en dan veerder te overleggen. Hi'j zol him d'r wel even mit redden en hoefde beppe heur veerder gien zorgen te maeken.

Et gezichte dat an et bien vaastezat kwam him bekend veur. Ze hadden as gezonde jongkerels allemaole wel es van heur diensten gebruuk maekt. Hier veur een peer maond leden hennekommen as hunningmaekster hadde ze al vlogge uutvunnen dat ze de centen makkeliker verdienen kon as mit dat ientonig wark van hunningslingeren en potties vol lopen laoten. En alle jonges, veer vot van femilie en heur eigen liefien konnen op 'e tied wel wat waarmte en andacht bruken. Mar goed, as alleman zo wies mit heur was waoromme lag dat levenloze lichem now dan toch onder de does, zoj' zeggen?

Alhoewel et him muuite koste wus hi'j et geheimpien toch veur himzels te holen. Misschien kon hi'j zels wel uutvienen hoe de vörke en de staele bi'jenneer pasten. Hi'j moch ommes altied al graeg detektives lezen. Hi'j hul himzels veur om hiel onneuzel te doen en krek te doen as d'r veerder gien ommedaenken an te geven. Lichtkaans kon hi'j an iene van de aandere jongen vernemen dat die wat zenewaachtig wodde, of zo. O ja, en waoromme mos Carol vandemiddag opiens zo vlogge naor huus, scheut him in 't zin. Zol et wel heufdzeerte west hebben?


© Piet Bult, 2011