Vrouw... gaot uut    

Wark van Grietje
Stellingwarfs
Home


Vrouw... gaot uut

"Hael ie mi’j op?" "Ja, dat is goed. Dan bin ik om een ure of zeuven bi’j jow. Wi’j moe’n d’r op ‘e tied wezen as we een plakkien veuran hebben willen en dat willen we toch now? Dan kun we et beter zien en heuren, is et niet zo?"
"Zo is et mar krek. Ik zie je wel kommen."
Om kwart veur zeuven zit vrouw al mit de knappe kleren en de  jasse an klaor. Laot Klaske now mar kommen. Man moet him mar redden vanaovend.
Omdat vrouw et vandaege nogal drok had het en omdat et cabaret heur niet zo slim boeit, wodden heur oogleden zo zwaor, dat ze niet meer te tillen binnen. De kin zakt heur op de bost en SLAOP overvaalt heur. Tot vrundinne heur anstoot: "Toe je, ie bin niet thuus! De meensken kieken naor jow en praoten over jow. Ik vuul dat gewoon, al die ogen prikken."
"Och ja jong, a’k in de rust en in de waarmte komme, dan he’k daor toch zoen last van.
Mar is et wat, die mannen?" "Now, ie hebben niet zovule mist heur. Ik viene et mar maotig, dus wat dat betreft ku’j nog wel een tukkien doen." "Now, mar niet, want dan kan ik vannaacht niet slaopen en dan spoek ik weer in huus omme en gao ik weer vanalles uut de koelkaaste snaaien. Ik doe mien best om de kop d’r bi’j te holen.Vien ie et aenlik knappe kerels? Is d’r niet wat veur je bi’j? Ie bin per slot van rekening vri’jgezel!"
Tegen elven is vrouw weer thuus. Man zit wat onderuutzakt in de stoel te slaopen…


© Grietje Bosma - Dijkstra