Allienig

Allienig

Weeromme naor Wark van Tuller
Weeromme naor Stellingwarfs
Home

Allienig

Allienig vrouwen in de soepadverteensies bin bliede, as d'r man elke dag thuuskomt. (Simon Carmiggilt)

Ach... et eerste vorrelsjaor nao et trouwen gong et nog wel an. Doe weren we zo verliefd as torteldoevies, altied effen een tutien veur ie votgong. Dat was al rap over. Now smit ie meerstentied de deure mit een smak aachter him dichte, zoda'k wete, dat ie onderwegens is naor zien wark. He'k einliks weer mien rust te pakken en kan'k me rustig daele geven op de baank. De bienen laank uut en mit een koppien koffie en mien favoriete soap op ‘e tillevisie is mien morgen zo omme. Zaoterdags giet et nog wat gemoedeliker, dan laot ik him effen uutslaopen, en dan zet ik him an et wark. Autopoetsen, mit om bosschoppen, zodat ie middags de tuun doen kan. Ach… zo mittertied wodt hiel je leven iene grote sleur. En aj’ veraanderen willen moe’j bi’j jezels beginnen. Dat ik hebbe de stoute schoenen an trokken en bin stiekem d’r een betien bi’j gaon warken.

Hessel hadde hier gien flauwe nosie van. Ik zie nog zien grote wilde ogen naor mi’j staren. Hoe dat zo kwam… Now dat za’k jim vertellen. Geld verdienen is mooi, mar et dan ok nog hielendal an jow zels besteden kunnen is nog vule mooier. Dat ik naor et schoonhiedswonder; de kapper wus wel raod mit mien piekerige haor. Mannen kommen altied mit minder haor terogge, mar mien toefien was veraanderd in een weelderige bos. Kleren maeken de man, dat ik naor Passenheim en hebbe daor een lange dure aovendjurk anschaft. Iene mit een lange split zoda’k nog wat ruumte hebbe om mi’j te bewegen. Mar doe ik mit alles klaor was, schrok ik van mezels. Mit mien golden naegels en getinte huud wa’k geliek een hiel aander meenske. Gek… et wende zo hadde, da’k zels vule vrouweliker gong lopen.

Now begriep ie Hessel zien grote ogen. Dat de soep is koold op ‘e taofel wodden, et was weer as van oolds. Dat vrouwlu, aj’m weer bliede wodden willen as je man middags thuuskomt, moe’j d’r al wat veur doen...