Tot inkeer

As joggien een beetien schuw en schruten,
opgruuid in een godsvruchtig gezin
dat leefde naor God en Gebod
mit de biebel as leidraod
waorin zien oolden deur an
deure et geleuf uutdreugen
wodde hi'j as veurbield steld
veur bruurs en zussien

Kilometers wied naor schoele
eerst as ienigste van de streek
wodde hi'j bi'j spellegies steevaast
as leste keuzen, heurde d'r niet zo bi'j.

Zo bange as een wezel, kwam hi'j
zien matter tegen, die trok him in zien hol,
vuulde zien waarme lichem hiel dichtbi'j
et deed 'm rillen en beven
niet van aangst mar van puur genot

Een geweldige twiespalt boren
eerdaegs mos hi'j keuzes maeken
Was et niet de tik om de oren, mar
de manheftige woorden van hel en
verdoemenis die him raekten, die de deure
van thuus veur altied in et slot dee valen.

Hi'j giet langs duustere wegen, schunnige
paeden, komt him vaeke zels integen
leeft in een verschriklik grote wereld
die soms hiel klein bliekt te wezen.
Zien oolden bidden alle daegen veur him
Wie moet d'r now tot inkeer kommen.

© Tuller, nov. 2001.