Op 'e koffie

Zi'j stiet letterlik an de grond naegeld; twie grote rongen bin dwars deur heur voeten sleugen.
Et gekke is dat d'r gien spattien bloed an te passe komt. Gien bloed, gien beweging; ze staot
daor mar te staon mit de mond wiedeupen van verbaozing, zels gien ooghaortien liekt te trillen.
A'j heur kop zo zien kan ze zo in de Pabo katologus.
De radio schalt deur et huus, de koppies en paanties rinkelen over de taofel, de oolderwetse
koffiepot stiet in et midden te pruttelen.
De stoelen staon nugend van taofel. Et hoolt in de kachel geft een roodoranje gloed van waarmte of.
In de klontiespot zitten echte kandijklonties, wiels de stieve koeke verpat is.

Inienen vaalt de meziek vot en begint de koffiepot tegen heur te praoten.
Zo..., now kuj'weten wat et is om dag in dag uut in een hoekien te staon, te vernikkelen van de koolde.
Man... wat was et vroeger dan gezellig, kreeg ik elke morgen een scheut hiet waeter over de kop.
Mien hiele lichem wodde dan glundig hiete.
En dan die locht van varsgezette koffie mit dat scheppien Buisman.
Ik kon d'r de hiele morgen op teren.

As d'r now volk over de vloer komt, is et eerste wat aj'zeggen: Koffie?...
Nee et is gien muuite, ik hebbe now Sen Seo. Et is zo klaor. Of hej' daor wat op tegen?.

Gien zinnig meenske durft dan te zeggen, dat ze liever een oolderwets bakkien pruttelkoffie hebben.
Dat daor stao ik dan weer veur Jan mit de kotte aachternaeme.
Oh... ja die Sen Seo is een uutkomst, want jow hebben et zo drok mit et vertellen, dat jow wel
vuuftien dingen onder hanen hebben, dat jow hadden intied wel drie van de vuuftien of hebben kund.

Deur al jow haost jaegen jow de meensken binnen de kotste tied de deure weer uut. Wat was et
vroeger dan een stok gezelliger, as de post, de melkrieder en de bakker heur voeten onder de taofel
stakken. Dan wodde ik soms wel twie keer bruukt. Dat weren nog es tieden.

Mar van now of an za'k me zels wel bedrupen, leg ik de haand wel an mezels. Bin'k et waachten op die
enkele keren daj' mi'j nog es verwennen zat.
Jow as vrouw moe'n toch begriepen dat ik ok mien verlangens hebbe.
Dat et niks veur mi'j is om dreuge te staon. Ik hebbe ok gevulens en ok al wo'k wat oolder, wat is d'r now
mooier om die waarme gloed deur hiel je lichem te vulen.
Gelokkig dat die Pabo katalogus d'r is.


© Tuller, jan. 2007.