Naor Dagboekien
Veurige weke Ankem weke
Flappie
Et was kastmorgen 1961, 'k weet et nog hiel goed.
Mien knienehokke leeg, en moeke zee dat 'k niet in 't fietsehokke kommen moch,
en a'k lief te speulen gong, dat 'k dan wat lekkers van heur kreeg.
Zi'j wus ok niet waor as Flappie uuthangen kon.
Ze zol et heit nog wel es vraogen, mar omreden hi'j doende was
in 't fietsehokke, mos ik mar ’n uurtien
goed naor Flappie zuken. Hi'j leup vaast wel argens op et grös.
<Refrein>
Et was eerste kastdag 1961, en wi'j naor Flappie zuken.
Heit, zocht gewoon mit, bi'j de bomen en bi'j et waeter,
mar niet in et fietsehokke, want daor kon 'ie toch niet zitten,
en ik schudde nee. We zochten saemen, tegere, tot tien ure.
Alleman zat an de koffie, mar ik hoefde niet.
Ik docht an Flappie en dat et naachs hiel koold wezen kon.
Mien heufien stille beugen, dikke traonen van verdriet.
<Refrein>
Et was eerste kastdag 1961, d'r wodde wat luudruchtig eten.
Mar dat dee mi'j niet zoveul. Ik docht an Flappie, mien eigen kleine Flappie.
Waor zol 'ie lopen, 'k kreeg gien hap deur mien keel.
Doe nao de sop et heufdgerecht op taofel kwam
zee oons heit hiel grappig: "kiek es Youp, daor is jow Flappie dan".
Ik zie de zulveren schaole nog, en daor lag hi'j in drie stokken.
Veur 't eerst zag ik mien heit, as 'n vreselike man.
<Refrein>
Ik bin doe goelend en stampend naor boven gaon.
Heb eerst wel 'n ure liggen te janken op et sprei.
Nog 'n keer scheldend, boven an de trappe staon
en raosd van: "Flappie was van mi'j".
Doe he'k hiel laank veur et raem staon
en et hokke ston d'r mar verlaoten bi'j.
Et was twiede kastdag 1961, mem wet dat nog hiel goed.
Heiten bedde was leeg, en ik zee dat zi'j niet in 't hokke kommen moch
En as ze lief te speulen gong, dat zi'j dan wat lekkers van mi’j kreeg...
Refrein:
Mar ik hadde et hokke toch goed dichtedaon,
Zoa'k dat elke aovend dee?
'k Was aovends alderdeegst nog weerommegaon!
'k Weet ok niet waorom a’k dat doe dee.
Ik har hiel laank veur et hokke staon.
Krek a'k wus wat a'k now wete.
(Tekst en meziek: Youp van het Hek)
Stellingwarver vertaeling: Piet Bult
Ni’jberkoop, december 2004.
Veur de dadde opdracht van de Lietiesschriefkursus van de Schrieversronte.
Veerder bin ‘k vandaege nog drok in de weer west mit Gentianen en et Gentiaanblauwgien. Henk J. het mi’j mooi wat gegevens anleverd. Op disse hiele Gentianefemilie kom ik nog wel es een keer op weeromme wi’k leuven…
Vrouw Alkema (of was ’t vrouw Van der Akker) van de verieninge van kleine dörpen uut Raerd belde vandemorgen of ze een stokkien van mi’j wel in heur volgende kraantien bruken mochen. Dat moch vanzels en ze zol mi’j et kraantien ok even toeschikken.
De laeste rattel die ‘k heurde was dat de bekend(st)e Stellingwarver schriever vaaste verkering het. ’t Is mar een rattel vanzels mar vaeke rommelt d’r dan wat. We zullen morgen in zien Klunderen wel uutgebreid infermeerd wodden neme ik an.
Vandemiddag he’k mi’j een ni’je broek kocht.
En vanaovend weer naor de lieties-schrief-kursus van de Schrieversronte west. Harmen Houtman vreug oons disse keer awwe mar es even een vassien vertaelen willen van een vremde tael naor et Stellingwarfs. ’t Moch letterlik of vri’j vertaeld wezen. Doe’k d’r even veur zitten gong lekte mi’j dit zomar uut de penne:
Suzanne
Suzanne nemt je mit,
Naor een baank vlakbi'j et waeter,
Duzend schippen gaon veurbi'j,
En toch wodt et mar niet laeter,
En ie weten dat zi'j gek is,
want daorom zit ie naost heur
en zi'j geft je pepermunties,
want zi'j geft je graeg wat lekkers
en krek aj' tegen heur zeggen willen:
"ik mag niet meer van je holen"
komt de hiele stad tot leven en heur
ie gaanzen gakken,
ie hebben altied van heur hullen,
en ie willen wel mit heur mitgaon,
tegere naor de ginne kaante
en ie moe'n heur wel geleuven,
want zi'j hoolt al je gedaachten in heur haand.
En Jezus was een visker,
die et waeter zo vertrouwde,
dat hi'j zomar over zee leup,
omdat hi'j het leren holen
van de golven in de braanding,
waor gieniene kan verdrinken,
hi'j zee: "Aj mar blieven geleuven,
kan de zwaorste stien niet zinken".
Mar de hemel gong eerst eupen,
doe zien lichem al kapot was
en hoe hi'j doe ok leden het,
dat wet alliend die visker an ’t kruus
en ie willen wel mit him mitgaon,
tegere naor de ginne kaante
en ie moe'n him wel vertrouwen,
want hi'j hoolt al je gedaachten in zien haand.
Suzanne nemt je mit,
naor een baank vlakbi'j et waeter,
ie ontholen waor ze naor kikt,
as heugenschop veur laeter
en de zunne pruuft naor hunning,
waor de kiender zo van holen
en et grösveld ligt bezi'jd mit wat de
meensken zoal vot doen,
in de geute liggen helden,
mit een glimpien om heur lippen
en de gaanzen in de locht,
lieken krek verdwaelde stippen,
as Suzanne je lachend ankikt
en ie willen wel mit heur mitgaon,
tegere naor de ginne kaante
en ie moe'n heur wel geleuven,
want zi'j hoolt al je gedaachten in heur haand.
(Een zo letterlik meugelike vertaeling van: Suzanne van Herman van Veen; Tekst: Frank Boeijen)
© Stellingwarver vertaeling: Piet Bult.
Ni’jberkoop, december 2004.
Opdracht 3 van de Lietiesschriefkursus van de Schrieversronte.
Een baosien van niks
Doej’ geboren wodden leuten zi’j ’t jow al dudelik marken
Deur je gien tied te gunnen in stee van jaorenlaank
Tot de piene ondreeglik wodde dee et je niet vule
Een baosien van niks dat is jow bestaon
Thuus deden ze je zeer krekliek as et slaon op je schoele
Ze mossen je niet aj’ slim weren en ok niet as vremde
Aj’ lieke mal deden as zi’j dan zoj’ heur verstaon
Een baosien van niks dat is jow bestaon
Ze pienigen en maeken je bange in zoe’n stief twintig jaor
Dan wodt d’r verwaacht daj’ es wat zinnigs doen gaon
Mar et wil niet want ie zitten zo vol van je aangsten
Een baosien van niks dat is jow bestaon
Ze holen je in toom mit heur karken heur seks heur tv
En ze laoten je daenken daj’ slim binnen en vri’j
Mar zo ik et zie bi’j nog de hieltied slim boers
Een baosien van niks dat is jow bestaon
Mar et kan nog wat mit je wodden holen ze je veur
Aj’ leerd hebben te lachen aj’ over lieken gaon
En krek doen as zi’j die d’r al lange binnen
Een baosien van niks dat is jow bestaon
Aj’ nog es groot baos wezen willen doe dan krek zoas ikke.
(Een zo letterlik meugelike vertaeling van: Workingclass hero van John Lennon)
© Stellingwarver vertaeling: Piet Bult.
Ni’jberkoop, december 2004.
Opdracht 3 van de Lietiesschriefkursus van de Schrieversronte.
Of etzelde mar dan in een vri’je vertaeling:
Stellingwarver keuterboer
Bi'j je geboorte kreej' van je oolden je eerste koe en bi'j je trouwen de laeste
Tegere hej'm dan 'n koppel koenen, daor diel ie hiel je leven mit
Zeuven kiepen, een geit, wat schaop en ok wat laomer
Topman van een Stellingwarver boerkeri'je
Wel vuuf bunder laand in drie patten vredigd, indield mit boereverstaand
Een lege lappe mooi gruun grös of huj, et hoge bruukt as bouw
Veur bieten, slao en wottels en om de drie jaor poters
Topman van een Stellingwarver boerkeri'je
Een kedde veur 't lichte en een trekkertien veur et ‘t zwaore wark
'n Degelik wief veur in de keuken, negen kiender jaor op jaor
De buren bi’jtieden veur wat hulpe, femilie liever niet
Topman van een Stellingwarver boerkeri'je
Een knechien veur 't melken, mit de meid zo now en dan in ’t huj
De bakker, de slager en de bakkiesman elke weke an de deure
Twie keer jaors de lappiesman veur een ni'je boezeroen
Topman van een Stellingwarver boerkeri'je
Altemet waj' te veurzichtig want mit wat lienings van een grote baank
Haj' vule meer hebben kunt, wis ok veul meer piene in ’t heufd
Ie keken bliekber niet veuruut of in je slimmighied juust wel
Topman van een Stellingwarver boerkeri'je
Aj' een echte topman wezen wollen dan haj’ wel daon krekliek as mi’j.
(Een vri’je vertaeling van: Workingclass hero van John Lennon)
© Stellingwarver vertaeling: Piet Bult.
Ni’jberkoop, december 2004.
Opdracht 3 van de Lietiesschriefkursus van de Schrieversronte.
Mar eerlik is eerlik, mien vertaelmesienegien het mi’j d’r een betien bi’j hulpen.
Neffens Harmen zol ’t wel haandig wezen as d’r een Stellingwarver
riemwoordeboek kommen zol. Now daor kan de beste man op waachten
vanzels. Die dattigduzend woorden in mien komputertien zet et ding zels
zo even veur him op riemvolgodder. Es even daenken…
De laeste peer daegen he’k aorig wat schrieven had vanwege mien ‘vonnis’ over et anpassen van aandermans schriefwark zoas veurige weke gebeurde mit een gedicht van Joukje in et literaire tiedschrift ‘De Ovend’. D’r weren niet al te vule bi’j die et niet mit me iens was, now ja, die ‘doodstraf’ dat hoefde now niet niet. Mar laot et dan ok dudelik wezen, ik vien dat dit zo niet kan, redaktie van de Ovend!!! Aandermans wark gewoon publiceren zoas et is, even een bellegien of hielendal weeromme sturen. Ik heb Joukje ondertussen beloofd da’k heur ankem donderdagaovend even een bloempien anbrengen zal. Zol de Schrieversronte eins ok doen moeten vien ik.
Now wi’j een ‘paantien’ op et dak hebben bin ‘k al twie aovens an ’t zuken om een bliksems hiete film. Nog de hieltied niet lokt vanzels en d’r moe’n toch d’r wel plentie wezen he’k mi’j wel es vertellen laoten. Ik hebbe wel zoe’n rampetampe-stuurder vunnen mar daor zat gien verhael in. Temeenste, ik miste de draod. D’r moet mar es een sociaolist (of een speciaolist?) bi’j kommen om de zaeken wat in te regelen. A’k et now toch over schuinschrift hebbe: een schoft leden he’k hier al es een riegeltien seksmeugelikheden anhaeld. In de kraante (LC) van vandaege kwam ik nog iene tegen die ‘k nog niet heb: een ‘metrosueel’. In de goeïghied, wat zol dat now weer wezen…? In Singapore bin de meensken te mu veur seks, las ik nog in de kraante (LC). D’r ston gelokkig niet bi’j as de man of de vrouw (of de metrosueel?) te mu was.
Daor vlak onder ston een verhael dat de meensken uut de Ranestad vule vlogger praoten as de meensken buten de Ranestad. Daor he’k onderviening mit en kan ‘k et wel mit iens wezen. Et dialekt zit oons in de weg, ston d’r ok nog bi’j. Neffens mi’j doen ze daor trouwes vule meer dingen vule vlogger as dat wi’j dat doen. Mar ik hadde vanzels nog nooit begrepen dat et om de snelhied gong. Ik hebbe altied docht dat et meer om de inhoold gaon mos. Dit za’k ok wel nooit begriepen bin ‘k bange… Ik begriep nog zo vule niet.