Gevecht tussen Kikkers en
Moezen
Weeromme naor Historie
Weeromme naor Stellingwarfs
Home
Gevecht tussen Kikkers en Moezen
Klik op et plaetien veur een vergroting.
Bron
plaetien: Wikipedia
Veurwoord
Vanwegens een bi’jdrege van oons beidend an een driedaegs congres over ‘Beatrijs de wereld in’
in de Koninklike Biebeltheek in Den Haag kreeg ik een trio-boekien in
et Grieks, Nederlaans en et Fries van Klaas Bruinsma (1931-2018).
Bruinsma is een bekende vertaeler van een groot tal klassieke warken
vanuut verschillende taelen naor et Fries (o.e. de Ilias en de Odyssee
van Homerus, de Beatrijs en nog vule meer).
Mien ‘vertaelmesienegien’ het
van dat boekien in krap twaelf sekonden een roege versie in et
Stellingwarfs maekt, die ’k naotied nog een betien mit haand bi’jwarkt
hebbe.
Et Stellingwarfs het onderdehaand (2009,
onder de parreplu van et Nedersaksisch in Nederlaand) bi’j et
Nederlaanse Riek een anvraoge indiend om onder Diel III van et ‘Europees handvest voor regionale talen of
talen van minderheden’
te valen. Naor mien gedaachten is et Nedersaksisch in Nederlaand daor
liekwels nog niet riepe veur en moet et nog een betien hulpen wodden
mit o.e. wat klassieke warken in de ‘Stellingwerfs
Eigen’ tael.
Eerder in disse serie bin bi’j de stichting Stellingwerfs Eigen
verschenen:
- Johannes Passie
- Alliend op ‘e wereld
- Genesis (isbn: 90-78079-02-9)
- Drie maegies in ien boekien (isbn: 90-78079-03-7)
- Lukas (isbn: 90-78079-04-5)
- Haandelings (isbn: 90-78079-05-3)
- Wieshied uut de Biebel in et Stellingwarfs (isbn: 90-78079-01-0)
- 1 en 2 Korinten (isbn: 90-78079-06-1)
- Biebel in et Stellingwarfs (isbn: 978-90-78079-08-8)
En now dan 'Gevecht tussen Kikkers
en Moezen'
Copyright ©: Piet Bult (2011)
Et origineel is niet van: Homerus
mar wodt wel nuumd: Pseudo-Homerus
D’r bestaot een Nederlaanse versie
van: Jaap Hemelrijk (2010)
D’r bestaot een Friese vertaeling
van : Klaas Bruinsma (2010)
Disse Stellingwarfse vertaeling is van :
Piet Bult
(2011)
Inleidinge op 'Gevecht tussen Kikkers
en Moezen'
Homerus (eins: Homeros), leefde
van ongeveer 800 vChr. tot 750 vChr., was de dichter van twie grote
epossen (heldedichten), de Ilias en de Odyssee. Hi'j
was liekwels niet de dichter van 'Gevecht tussen Kikkers en
Moezen' (Grieks: Bátrachomuomachia). De dichter daorvan
het op zien minst vier iewen laeter leefd mar we weten niet krek wie
dat west het. Daoromme wodt et wel een Pseudo-Homerus nuumd, een van
Homerus naobouwd wark.
Butendat bin de eerste twie nuumde
'echte' epossen en et 'Gevecht tussen Kikkers en Moezen' hier
en daor ok aorig ongeliekes. Dit is een komisch epos, zo et nuumd
wodt as 'genre litéraire', wiels Homerus zien dichtwark vaeks
eernstig en serieus bedoeld is, hoewel daor de komische, speulse en
spottende stokkies (alderdeegst bespotting van de goden!) vaeks ok
niet in missen. Dit komisch epos is vule kotter: een goeie 300
riegels, wiels de Ilias zoe'n zestienduzend riegels telt en de
Odyssee zoe’n twaelfduzend; en d'r moe'n iewen mit hennegaon wezen
veurdat d'r mit et epos speuld wodde.
Toch bin d'r ok hiel wat
overienkomsten, liekewel in vorm - beide hebben etzelde metrum - as
in de sfeer en inhoold; helden, goden en gevechten kommen hier ok in
veur, mar in een aandere 'setting'. Et komische epos het et follement
van op vertekening of et op 'e kop zetten van verscheiden elementen
in et genre. Et is een parodie op of et bespottelik maeken van et
heldedicht, en mispriezigt personen en toestanen. Ok de plechtige
tael, stiel en vorms wodden bruukt om naezige, knoffelige 'helden' en
die heur daoden bespottelik te maeken. Om de zonuumde helden kuj' dan
ok lachen. Een bekend verschiensel is om et 'grote' veur te stellen
as et 'kleine', veurwat sfeer, tied, feiten, personen en grootte van
et wark angaot. De makrokosmos is as et waore verkleind tot
mikrokosmos, mar ie kun altied et oorspronkelike grondpetroon van et
epos weeromme vienen.
Krek as in Homerus zien Ilias zwetsen
en zweren naezige biesten slim op - de moezen lieken wel reuzen - en
de kikkers heuren ok tot de 'mennigte van starke vechtersbaozen'. En
ok krek as bi'j Homerus bin de goden et onder mekeer weer es niet
iens. Athene is niet alliend kwaod op de moezen, mar ok niet willig
om de kikkers te helpen. En krek as in pattie Griekse tregedies komt
bi'j slot van zaeke de hulpe uut de hemel.
Bron van disse inleidinge: Een pat van et veurwoord, uut
et Fries, van de haand van Klaas Bruinsma.
De
Batrachomyomachia (Gr.: Βατραχομυομαχία)
is een grappige parodie op de Ilias van Homerus. Gekilster tussen
moezen en kikkers gruuit uut tot een gevecht mit epische ofmetings.
Tael en stiel bin zo goed as geliek an die van Homerus. Al in de
Ooldhied sprak et saemengaon van verheven stiel en banaal onderwarp
tot de verbelinge. Over de daotum dat et schreven wezen zol bin ze et
niet iens mar d’r wodt anneumen dat et tussen de dadde en de zesde
ieuw v.Chr. west hebben moet. Meugelik is et gedicht alderdeegst in
de vroeg-Byzantijnse tied schreven.
(Bron: Wikipedia)
Gevecht tussen Kikkers en Moezen
Koor van Muzen, ik
roepe Jim hier an in de anhef en smeke Jim:
Komme van de
Helicon naor beneden in mien hatte om mien lied te bezielen,
now ik dit ni'je
gezang op et blad op mien kni'jen schrieven gao.
Zinge van de
stried zonder aende, dat raozende wark van Ares;
Vertel et deur an
al de mit rede begiftigde meensken,
hoe in een
bi'jkaans gigantisch perbeersel de moezen de zege
haost op de
kikkers behaelden, zoas ok al eertieds et verhael
onder et meensdom
gong. En zo ongeveer was de begin.
Iens, doe een moes
een geveerlike wezel ontsnapt was en dustig,
10 waogde hi'j et poezelig snutien
over de raand van een viever.
Lekker lebberde
hi'j van et hunningzute waeter. Doe zag een
kikker him,
kwaekend pronkstok van de viever, en zee:
"Vremde,
wie bin ie, wie is je vader en waor koj' weg?
Zegge mi'j de
waorhied en lao'k je niet op een leugen trapperen.
15 A'k een weerdige vrund in je
viene, gaoj' mit naor mien huus en
geef ik je
grote kedo's en aandere prachtige, kostbere zaeken.
Ik bin keuning
Blaoskaeke, rondomme hier in de viever
wor ik al
jaoren en jaoren eerd as preens van de kikkers.
Modder hiette
mien vader, die iens an Eridanus zien walkaante
20 mi'j, deur Waeterprinsesse te
besleiferen, in zien liefde verwekte.
Trouwens ie
zien d'r ok goed uut, a'k dat zo zie, en starker as aanderen,
stoere soldaot
in de stried en een skepterhanterende keuning.
Kom, zeg mar
op, en vertelle mi'j vlogge je geslacht en je veurnaeme."
Doe raosde
Kroemjat luud, en gaf him dit bescheid:
25 "Is 't eerlik? Vraog ie
mien naeme en geslacht? Van mi'j, die bi'j al de
meensken en
Goden en hemelbewonende voegels bekend binne?
Kroemjat wor ik
nuumd en van komof bin ik de zeune van
Bollepikker,
mien vader, een moes mit een nobele inbost.
Meulestienslikster,
een kiend van een keuning, de dochter van Hamkluve,
30 kreeg mi'j diepe in heur hol en
zi'j brocht mi'j groot mit heur happies
okker- en
aandere neuten, viegen en meer van die lekkere eteri'je.
Ieje en ikke
vrunden, mit zovule verschil in netuur en in anleg?
Ie vienen voer
in et waeter. Mar ik bin gewoon om te knaegen
al wat de
meensken bruken, en gienertied ontgaot mi'j
35 brood, dat (driekeer build!) in
een mooi rond eilaantien te pronke ligt,
vleizige
koeken, belegd mit een staepeltien sesamuskeze en
lekkere ham in
plakkies sneden of lever mit 'n vetraand,
piepjonge
kezen, stremd uut zutig dampende melk, mar
hunning en
waofels veural: daor bin alderdeegst ok Goden gek op!
40 Kotomme: al wat de kokken bi'j't
eten van meensken toemaeken,
proppend de
kookpotten vol mit alderlei smulpapperi'je.
Ok wor ik niet
bange van 't huveringwekkend gekri'js in de stried.
Recht op de
reboelie in, bin 'k altied drekt bi'j de veursten.
Alderdeegst
veur de meenske niet bange, ok al is hi'j geweldig in omvang,
45 kroep ik zo op zien bedde en
beknabbel de punt van zien ti'jen.
Seins waog ik
lderdeegst een hap in zien hakke, mar hi'j het d'r gien last van,
en hoe ik ok
knabbel of knaege, toch wodt hi'j gien tellegien wakker.
Bange bin 'k
zelden. Van alles op eerde altemet wel et meerst veur
havik en wezel,
die oons hiel wat verdriet en ellende bezorgen,
50 én nog een ramp veur de moezen,
de valle, waor je lot in verzekerd is.
Toch is mien
aangst veur de wezel et grootste, want die is et slimste:
die gaot je
alderdeegst in je hol aachternao mit zien listige trukies.
Ok oonze smaek
is verschillend: rediezen, pompoenen en knoflook
lus ik niet, ok
peterselie bruuk ik niet graeg en die is ok
55 eins alliend bestemd veur et
volk uut de viever, as jim."
Blaoskaeke zee doe
mit een glimpien rond zien mondhoeken:
"Vremde,
ie druusken wel een betien te vule op je smikkelderi'jen.
Wi'j hebben ok
wel biezundere dingen op 't laand en in 't waeter.
Wi'j,
amfibienen, gaf Zeus van neture een dubbele anleg:
60 om dubbele levens te leiden,
verpat over twie elementen,
op et dreuge te
draeven en diepe onder waeter te duken.
Wi'j' et ok es
perberen? Kom op mar, et is niet zo lastig,
klimme op mien
rogge, hool je goed vaaste en ie glieren d'r niet of, heur!
Vrolik en wel
zuj' zo bi'j de deure van mien huus ankommen."
65 Zo zegd, zo daon: hi'j beud him
zien rogge, de aander,
hup, klom d'r op
mit een sprong, mit zien hanen an de gladdige hals.
Eerst leek et
hatstikke pleizierig, zolange hi'j nog vlak bi'j de kaante was:
prachtig, dat
zwemmen van Blaoskaeke! Mar doe hi'j vanzels al vlogge deur
driegende donkere
golven bespatterd wodde, begon hi'j te jammeren,
70 goelde slim van berouw en plokte et
haor uut zien koppien,
klemde zien poties
zo vaaste as hi'j kon, mit et hatte in de keel om
al dat
verschrikkelik ni'je en wol et liefste weer naor de kaante toe.
Och, wat was hi'j
bange; hi'j karmde van poere ellende,
kletste zien stat
op et waeter en sleepte die mit as een stuurriem,
75 vurig de godhied smekend om de wal
weer berieken te meugen.
Golven
bespatterden him et duuster, hi'j raosde et uut van benauwdens!
Ongeveer zoks kwam
d'r over zien tonge en hi'j nokkerde de woorden:
"Nee, doe Europe, schaekt deur de bolle,
op
zien rogge over de zee naor
Kreta ontvoerd
wodde, bevul et heur vast beter as mi'j now,
80 hier op de rogge van de kikker.
Die dobbert mar wat en zien bleke,
gelige lief
drift bried op et heldere waeter naor huus toe."
Opiens kwam d'r
een waeterslange in 't zicht, veur beide een
huveringwekkend
gezichte! Zien kop steuk recht uut et waeter naor boven.
Blaoskaeke zag him
nog niet, of vót was hi'j, niet d'r an daenkend
85 wat een kammeraod hi'j zo an een
wisse ondergaank hulp.
Zo deuk hi'j
vlogge in et diepe, ontsnapt an et donkere doodslot.
Dat, zonder steun,
vul de aander drekt mit een plons aachterover,
drokte zien hanen
inneneer en weeklaegde zien aende.
Vaeke verdween
hi'j even hielemaole, mar iederkeer kwam hi'j weer boven
90 spattelend en trappend; jammer,
mar an de dood was niet te ontkommen.
Loodzwaor sleepte
zien vacht, deurwiekt van et waeter, him onder.
Doe, al bi'jkaans
stikt in et waeter, zee hi'j:
"Blaoskaeke, dat hej' listig
daon! Mar et
zal je berouwen!
Mi'j van je
rogge of te schudden, een schipbreukeling van een klip of.
95 Gienertied zoj' mi'j op et
dreuge, mit frosselen, gimmestiek of
sprinten de
baos west hebben, ie ondier! Ie hebben mi'j bedreugen,
op slimme wieze
in et waeter lokt! Mar God zicht alles en wreekt et.
Reken mar
vaaste op je straf, die et leger van de moezen je geven zal."
Dat was et laeste
wat hi'j zee, doe gaf hi'j de geest, onder waeter.
100 Mar op de schieve walkaante hadde
Bodslikker zien wat d'r gebeurde.
Hi'j raosde et
uut, en vertelde et vlogge an de aandere moezen.
Ze wodden
allemaole poer lelk doe ze dit heurden.
Vlogge wodde de
herauten beveulen om de Raod al tegen de morgen
tot een
vergeerdering bi'jenneer te roepen in Bollepikker zien huus.
105 (Bollepikker, vader van Kroemjat,
die now as een kring in de viever
doodstille op zien
rogge lag en hi'j dobberde vot van de wal,
midden op zee al
drievende, een slim miseraobel gezichte.)
Ze verschenen dan
ok haostig en vroeg, doe de zunne nog niet op was.
Bollepikker kwam
et eerst an et woord en hi'j leut zien lelkens blieken:
110 "Vrunden, al he'k alliend
dit leed van de kikkers te dulden:
iederiene komt
an de beurt en iederiene is et toebedield.
Wat ongelokkig
bin ik, dat 'k driemaol een zeune verleuren hebbe!
Iene is deur
een wezel pakt, de geveerlikste vi'jaand van de moezen,
ten et hol
het hi'j him pakt en ommebrocht; en de aander
115 hebben die gruwlike meensken de
dood in dreven, mit ni'je
technische
voonsten, vernuftig een hoolten konstruktie bedocht.
('Moezevalle'
wodt et nuumd en et helpt je an een zekere aende.)
Now ligt - ach!
hoe lief vun ik him en zien zorgzeme moeke! -
ok al de dadde
dood in et diepe, verdronken deur Blaoskaeke.
120 Daoromme, kom op! Griep naor de
waopens en laot de kolonnes mesjeren.
Kom
op! Mit de bonte bewaopening blinkend om
oonze leden!"
Zo was zien woord
en hi'j brocht heur d'r toe om naor de waopens te griepen.
Mars steuk dan ok,
op oorlog belust, heur drekt in et harnas.
Eerst wodde een
plaete om de schenen vaastemaekt, naodat ze wat bonen
125 (grune) in twienen spleuten en
mooi glad maekt hadden.
(Aanders bruukten
ze die om d'r naachs in een kreengien van te knaegen.)
Veerder bruukten
ze huden as harnas, struupt van een wezel,
kundig bewarkt en
dan mit een rietdraod saemenvlochten.
Veerder ok litten
van laampen as schilde; en bi'j wieze van laansen
130 naelden van lange belaans,
volbroonzen wrochsel van Ares,
en op et heufd as
helm, de bast van een hadde kestanje.
Zo ston et leger
van de moezen klaor veur de stried, en de kikkers
deuken, zo gauw
zi'j't verneumen hadden, uut et waeter,
kwammen bi'jenneer
en vergeerderden over de heilloze oorlog.
135 Zi'j bepraotten, wat toch de
oorzaeke wezen kon van disse alderaosie, of
daor kwam een
bosschopper vlakbi'j, mit et kroemhaansel van een heraut in de hanen,
Potkroep, zeune
van de hoogedelmoedige Keze-uutholder,
kwam om de
oorlogsverklaoring te brengen en dee dat mit de woorden:
"Kikkers, ik wodde deur de moezen
stuurd om
te driegen en an te
140 raoden om de waopens te
griepen, de stried in te gaon en te vechten.
Kroemvingers liek is zien, want
et drift in de
viever, en Blaoskaeke
het him
moedwillig vermoord; vechte dan ok veur je leven, temeensen
jim die, onder
de kikkers, veur stoere soldaoten deurgaon willen."
Luud en dudelik
klonken zien woorden. Ze luusterde stille en et verhael drong
145 scharp deur in de hasses van de
roemrieke kikkers en wekte alderaosie.
Staonde nam
Blaoskaeke et woord - mar de mennigte bromde verwietend -:
"Vrunden,
ik hebbe niet de schuld en ik wus niet iensen dat hi'j dood was.
Ik bin de
moordener niet! Hi'j zal wel gewoon verdronken wezen
tiedens een
spel of een perbeersel om krek as de kikkers te zwemmen.
150 Dat ze et waogen om et mi'j te
verwieten! Mar lao'we liever
plannen
beraomen, om die luzige moezen veurgoed uut te roeien.
Ik hebbe al wat
uutdocht, en dit is mien plan van anpak:
Lao'we
allemaole, mit de waopens omme, op de raand van de viever
dichte in gelid
staon gaon waor de walkaante et steilste is, en as ze
155 tegen oons tekeer gaon, pakken
we heur bi'j de helms, temeensen
iederiene die
dichte genoeg bi'j is, en gooien heur zo in de viever,
heur en
oonszels, en zo vlogge as et kan. Dat liekt mi'j et beste.
En as die
laandrotten zo verdronken binnen, dan zuwwe hier een
mooi monement
veur de moord op de moezen mit luuster onthullen."
160 Dat was zien woord en hi'j brocht
heur d'r toe naor de waopens te griepen.
Eerst now
bescharmden zi'j heur om de schenen mit blad van kezekruud,
veerder bruukten
ze prachtige, grunige bieten as harnas;
koolkropblaeder
schaefden ze knap en hiel precies tot schilden.
Ieder hadde een
laans, hiel lange, en maekt van een puntige rietspriet.
165 Slakkeschulpen, wat dunne en
deurzichtig, bedekten heur koppen.
Schoolder an
schoolder, zo dichte as een hede, en driegend mit heur laansen
raekten zi'j, hoge
op de wal, vol mit de moed van lelkens.
Doe reup Zeus naor
in de steernige hemel de Goden bi'jenneer en
wees op de kloften
soldaoten en starke vechtersbaozen
170 (groot in tal en laank van pestuur
mit machtige laansen,
troepen Centaurs
geliek op et oorlogspad tegen de Gigaanten)
smaekelik lachend
en zee: "En wie van de iewige Goden
komt now de
kikkers of moezen te hulpe?" en doe tegen Athene:
"Dochtertien,
ieje seins? Ie gaon de moezen toch grif helpen?
175 Roetsen zi'j niet al iewen
ontelber rond in je tempel,
snuffelende
vetdaamp en vretend van alderlei lekkere eteri'je?"
Doe zee Kronos
zien zeune, en gaf daor Athene mit as bescheid:
"Vader, ik
daenke d'r niet an om de moezen in nood helpen te gaon.
Wat een ellende
en last hebben die mi'j niet altied andaon,
180 heilige linten vernield en de
eulie opslikt uut de laampen.
Mar, nog et
slimste van alles: et klied da'k prachtig van inslag,
ragdunne van
draod, maekt hadde op een mooie briede scheringe,
hebben ze
lillik vernield en ik hadde et mit muuite weefd!
Zomar de gatten
d'r in! Butendat kwam de kleermaeker bi'j me,
185 vreug vanzels wel zien centen
en dat is et argste veur de Goden:
al et gerei was
liend en now kan 'k et niet meer betaelen!
Toch bin 'k ok
niet van doel om an de kaante van de kikkers te vechten.
Die bin now ok,
waj' numen, niet een veurbield van goeie gezindhied.
Gister kwa'k
weeromme uut de stried en ik verlangde d'r naor om te
190 slaopen: heur iewig gekwaek
verhinderde et me. Ik kreeg
gien wink in de
ogen en ik lag daor mar wakker en de hieltied
boonsde mien
heufd van zeerte tot d'r argens een haene luud kri'jde.
Komme toch,
Goden, bedaenke Jim en zie d'r van of om heur te helpen;
hude Jim d'r
veur, want heur laansen bin puntig en kun Jim verwonnen:
195 Waorlik, zi'j vechten bezeten,
al bin d'r ok Goden in antocht.
Lao'we oons
boven in de locht mit et kieken naor de stried vernuveren."
Dat was heur woord
en de aandere Goden geheurzaemden allemaole.
Daor op de eerde
dan, stormden de vechtenden op mekaander in.
Moggen mit grote
trompetten blaosden en tetterend klonk et
200 sein tot de dreunende stried en
hoge uut de locht smeet Zeus de
rollende donder;
de oorlog begon, want dat was et teken.
Slikkebeerd wodde
as de eerste deur Schelkwek zien smietspeer
staonde in et
front van de strieders gewond bi'j de maege en de lever.
Zo vul hi'j daele
in 't stof en wodde zien pluzige statploeme smerig,
205 vul mit een dreun op de grond en
zien waopens vullen boven op him.
Holmoes smeet zien
speer naor Modder zien zeune en dreef de
stevige punt in
zien bost, en wiels hi'j inneneer ziegde kwam de
duustere dood over
him en hi'j blaosde mit d' aosem zien ziel uut.
Potkroep sleug in
op de schedel van Biethap. En dat was zien aende.
210 Broodvreter mikte op Luudkwaek zien maege en hi'j raekte him
goed.
Zo vul hi'j daele, op zien boek,
en de ziel glee vot uut zien leden.
Balsemer zag et en raosde van
smat en hi'j slingerde et puntige riet
hadde naor Holmoes en deurboorde
zien opzwulde halsvel,
rokte de laans weer los uut de
wonde en smeet him doe op Maelvreet.
215 Hi'j hadde him haost, mar hi'j stroffelde, vul van de kaante,
recht in et waeter, mar hi'j gong
toch deur mit de oorlog en trof him.
220 Die stotte daele en stikte. Et waeter wodde rood van et
bloed, zien
lichem languut bi'j de kaante, en
zien glaanzende daarms en flaanken
weren deurspiest en vernield. Op
een aander plak wodde Kezevreter zien
harnas roofd van zien liek op 'e
wal deur Kruzemuntjaeger,
die, doe hi'j Hammegiesholder
zien hadde, verschrikt op de vlocht sleug.
225 Hadde lopend smeet hi'j zien schilde van de schoolder en deuk
in de viever.
Slikslaop, de prachtige, maekte
intied Geschoffel, de veldmoes van kaant;
sleug mit een stien zien plasse
an gruzelementen, de hassens
drupten zo uut zien neuze en
belekten de grond mit een bloedspoor.
230 Bodslikker sprong mit zien laans
op de prachtige Slikslaop of en
brocht him omme.
Vot-en-aolik vul duusterte daele in zien ogen.
Prei-eter was d'r
vot-en-daolik bi'j en hi'j leut Bodslikker stroffelen,
sleepte him mit
naor et waeter en wurgde zien keel mit de hanen.
Kroemjat vocht om
et liek van zien vrund te huden en verwondde
235 Prei-eter veur die veilig en wel
an de wal was en die
vul veur zien
bienen inneneer: zien ziel was al veer in de Hades.
Pruttrap loerde
naor Kroemjat, en smeet him een haandvol modder toe,
gooide et vettige
spul in zien snute en verbliendde him haost.
Hi'j, vol lelkens
netuurlik, hi'j nam in zien starke haand een
240 dike stien, die daor lag as een
last van de akker, en daor
raekte hi'j
Pruttrap mit onder de kni'je en de bonke van et schienbien
knapte finaol en
hi'j vul perdoes in et stof aachterover.
Raoszeune kwam
vloge te hulpe en hi'j leup recht op him of en
steuk him de spies
in de maege en et puntige riet drong diepe deur.
245 Vot-en-daolik kwammen de daarms
naor buten en poelde de wonde uut
deur zien trekken
en sjorren an de laans mit zien starke hanen.
Holmoes zag et
gebeuren en hoge op de kaante van de wal
hinkte hi'j vlogge
uut de stried: de piene was niet te verneren.
Dat, om de dood
uut de weg te gaon, verscheul hi'j him vlogge in een gruppe.
250 Broodknabbel spieste doe zien
speer in de ti'jen van Blaoskaeke.
Zuver bewusteloos
vul hi'j veurover en Prei-eter zag et,
sprong dwas deur
de veursten veuruut en zwaaide zien puntige riet ...
Et schilde breuk
niet en de punt van de laans bleef d'r stevig in stikken.
Daor kwam een
laans op zien helm, de geweldig, wel vierliter grote.
255 Zoerproeme hadde omhogens smeten,
krekliek as Mars dee en in de
reboelie van et
gevecht as de dapperste onder de vosten.
Staorigan rokten
de vi'janen op, mar hi'j waogde et niet om heur
tegen te holen, de
starke helden, en deuk in de viever.
260 Iene van de moezen, jong en jent,
was Schilfertiesrover,
lievelingszeune
van een keuning, de edele Brotiesbelegger,
die an zien zeune,
doe hi'j votgong, zegd hadde him daonig te weren.
Hi'j ston dan ok
vlak bi'j de viever, alliend, maansig te snoeven,
driegde om et
kikkergebruud van de eerde uut te roeien,
265 en nao een neute bi'j de naoden in
stokken spleuten te hebben
steuk hi'j zien
knoesten d'r in en bruukte de doppen as boksriem.
Daodelik vlochtte
de vi'jaand in grote paniek naor de viever.
Zien kracht was
ommes allemachtig en warkelik zol hi'j ok alles
tot een goed aende
brocht hebben, as Zeus niet een ogien in 't zeil hullen hadde.
270 Zeus, dan ok, Kronos zien zeune en
de vader van Goden en meensken,
schuddede
meewaorig et heufd om de starvende kikkers en zee doe:
"Wat een
geweldige moed! Et is warkelik niet te geleuven!
Tjonge, hi'j
ramt d'r op los, die Schilfertiesrover, die raozend
kikker nao
kikker ommebrengt in et waeter. Mar Pallas Athene,
275 driftige striedster, of Ares,
gao haostig op pad naor de slag en
perbeer him et
veerdere vechten, al is hi'j vol kracht, te beletten."
Dat zee Kronos
zien zeune en Hera zee tegen him as bescheid:
"Nee,
Zeus, niet zal de kracht van Athene en niet die van Ares,
now, op de
raand van de ofgrond, de kikkers nog behuden kunnen;
280 of we helpen iederiene, of ie
moe'n de bliksem bruken:
eerst dan
zullen de geweldigsten valen, zoas ie ok iens die
hinderlike
feguren ommebrocht hebben, Kapaneus en de grote
Engkelados en
de machtige stammen van de wilde Gigaanten."
Dat was heur woord
en Zeus trok donkere wolken en onweer
285 saemen en rommelde dof. En,
schokkend op de hoge Olympus,
greep hi'j de
bliksemstraolen, de verbliendend witte, en jaegde him
warvelend hoge uut
de haand, en hi'j suizelde vot van zien meester
paniek brengend
onder de moezen, veur wie et bedoeld was en insleug.
290 Toch hul et leger van de moezen
niet op, en meer nog as eerst hadde
iederiene de hope
om et ras van de kikkers uut te roeien.
Doe kwam Zeus, vol
van medelieden op de hoge Olympus,
uuteindelik de
kikkers te hulpe, now de nood op zien hoogst was.
Opiens kwammen d'r
biesten, bepaanserd, mit hoekige bekken,
295 schuin schoefelend en onhaandig,
mit scherebekken, keihadde huud,
stevig van bonken
en bried op 'e rogge mit glaans op de schonken,
wied mit de poten
spreided, an de onderkaante loerende ogen,
dubbel hoornd,
acht poten, verschrikkelik! - Ze numen et wel kreeften.
Die kapten mit
happende bekken de moezen heur statten,
300 poten en naegelties of, en beugen
de laansen deurdemidden.
Bi'j slot van
zaeke deinsden de moezen bange weeromme en hullen gien staand,
sleugen now
alderdeegst op de vlocht. En doe? ... Et wodde al twielochten.
Dat was et aende
van een dag vol raodselachtige gevechten.
*** aende ***
© Piet Bult (2011)
Weeromme naor boven
Weeromme naor Historie
Weeromme naor Stellingwarfs
Home