Veurige weke Ankem weke

Zu. 6 juni 2004.
Gister he’k mi’j es weer een Friesch Dagblad kocht. ‘k Bin alvaaste wat adressen an ’t gadderen veur de passeberichten en uutneudigings veur zaoterdag de zesentwintigste in de karke van Berkoop. Liekewel de berichten veur de passe as de uutneudigings wi’k in de loop van ankem weke eins de deure uut hebben.

Veurige weke was d’r iene die mi’j vreug wat ‘Klunderen’ eins betekend. En vandaege kwam d’r iene over de heerd die mi’j vreug a’k ok wus wat een ‘Sneinspetiele’ was.
Klunderen dat bin van die stokkies in de Liwadder kraante waor Johan en Karst wekeliks omstebeurten een kollumn in schrieven. Et woord ‘klunderen’ wodt in de dikke Bloemhoff uutlegd as (1) ‘lawaai maken door heen en weer te rukken, met een hamer te slaan e.d.’ en (2) lawaaierig gaan, met name door het geluid dat klompen maken bij het lopen. De dadde uutleg die wi’j d’r thuus veur bruken mis ik een betien: mar wat ommerommelen (min of meer uut vervelings) of wat prutserig doende wezen. Op de vraoge: Waor kan ‘k jim heit vienen? Kuj’ et bescheid kriegen: o, die zal wel in et hokke an ’t (omme) klunderen wezen.
Een ‘petiele’ is neffens J.W. Zantema: een platte schotel (een plat bottien). Dus langs de relaosies: op zien bottien leggen, leg et op zien zundagsbottien, leg et mar in et laegien veur ankem zundag, een zundags prakkien, zundagseten, zet et d'r zundag mar in, koj’ vanzels bi’j Sneinspetiele as zundagse bi'jlaoge (van et Friesch Dagblad).

Vandaege de kraanten ok mit meer belangstelling as aanders deursnuuid vanwegens de onderwarpen veur ‘Wiespraoten’ van ankem donderdag op Radio Centraol Weststellingwarf (18:00 – 19:00 ure op 107.4 FM).

Vandemiddag het perfester Dr. Anne van der Meiden uut Nijverdal mi’j beld om te zeggen dat hi’j d’r graeg bi’j wezen wol om et ‘Startschot’ van oonze Stellingwarver Biebel wat mit op te fleuren (ankem 26 juni van 11:00 – 12:00 ure in de karke van Berkoop). Hoevule uren of zien inleidend verhaeltien wezen moch, vreug hi’j nog. Hi’j het wel zovule mooie, smuuïge verhaelen om et Biebelvertaelen henne dat ik mos et mar zeggen en hi’j keek niet op een ure meer of minder! ’n Ketier liekt mi’j eerst wel genoeg he’k zegd. En as d’r slim lacht wodt dan kneup ie d’r nog mar iene an vaaste. (‘k Bin bange dawwe om vuuf ure nog in de karke zitten.)

Za. 5 juni 2004.
Vandemorgen al om zes ure beneden om koffie, thee en een stokkien bolle klaor te zetten. We mossen om halfnegen as eerste starten op et CH van Oranjewoold. ’t Het niet veur niks west want in de eerste ring hawwe 186 punten (Z1) en een eerste pries. In de twiede ring 176 punten. We bin doe drekt naor huus gaon zodawwe om een uur of halftiene henne weer thuus weren want perfester Anne van der Meiden zol vandaege bellen.

Vandemiddag he’k mar gewoon een betien an’t wark west. Deur de weke gaot d’r al zovule tied verleuren (now ja, verleuren) an allerhaande schrieveri’je da’k bi’jtieden haost niet meer an ’t gewone wark toekomme. En daor moet et uutaendelik toch van kommen vanzels. Gien gewoon wark (lees: centen verdienen), gien hobby-wark (lees: centen uutgeven). Trouwes, aj’hielendal niet warken dan hej’ ok hielendal gien vri’je tied. Daenk daor mar es even een schoffien diepe op deur!

De hiele dag in de zenen bi’j de tilllefoon zeten mar hi’j het niet beld. Hi’j het et niet daon. Daor kan ‘k toch niet goed tegen, as meensken je wat beloven en et dan niet doen. Of et moet al een hiele slimme oorzaeke hebben vanzels. Ie moe’n ok weer niet al te vlogge oordielen. Mar ja, ik had vandaege ok meer op et pergramme staon en dat is d’r now allemaole niet van kommen.

Vr. 4 juni 2004.
Doe ‘k vandemorgen om een uur of zesse henne beneden kwam ston d’r een UFO bi’j oons in ’t laand. Now, ik daenke: wat uut ‘m zels komt, zal uut ‘m zels ok wel weer opkrassen. Doe ‘k an mien twiede paantien koffie zat ston d’r ok opiens een gruun mannegien bi’j mi’j in de kaemer. Was ’t eins wel een mannegien? Ik zegge: hoe kom hier binnen want ik hebbe de deure nog nog niet los daon geleuf ik en hoe kan et daj’ zo aorig Stellingwarfs praoten? O, zegt hi’j, jim slotten bin veur oons niks, wi’j kommen deur muren en glas zonder wat te breken en zonder daj’m d’r wat van marken. Aj’m veur een uur of tiene mar weer vot binnen, zeg ik, want ik wol vandage eins grösmi’jen en dan staon jim daor aorig in de weg midden in oons laand.
Laeter meer…

Vandemiddag bin ‘k tegere mit Frank te golfen west. Hilly (journaliste van de Stellingwarf) had opiens ofzien veur oons trio-gien (m.v.n.: 2 juni). Et was veur Frank veur ‘t eerst dat hi’j es op een echte baene ston. Ik doe ’t al een mennig jaor mar niet al te fanatiek. Zoe’n tien keer jaors vien ‘k mooi genoeg. Ik bin meer een mooi weer golfspeulder. ’t Was vandaege de dadde keer van ’t jaor (geleuf ik). Mit een weke of twie he’k de volgende ofspraoke. Dan za’k naor St. Nic te speulen.

Vanaovend bi’j Frank thuus hewwe een wiedwijdig interview had mit Hilly over et hoe, wat, wie en waoromme van et vertaelen van de Biebel. Ze kon d’r trouwes - mit mi’j – haost niet over uut dat de Schrieversronte niet an dit projekt mitdoen wol. Ik heb ze daorveur deurverwezen naor Pieter. Mit zo now en dan een ‘verre de vin’, hewwe d’r een gezellige aovend van maekt. We zullen et ankem deensdag of woensdag wel lezen in de Stellingwarf.

‘k Gao vanaovend niet te laete op bedde want morgenvroeg om een uur of zesse moet et weer wezen. We moe’n om acht ure as eerste starten op een CH in Oranjewoold. Daorover morgen dus meer.

Do. 3 juni 2004.
Vandemorgen om halfzeuven al weer drok an ’t wark veur een klus in Grunningen. Daor he’k nog een protte wark an mar et moet eins veur de twintigste an de loop. Vandemiddag wo’k et grös om huus henne mar weer es mi’jen. Drekt bi’j de eerste tree knapte d’r een kabeltien van de grösmesine dat ik was al vlogge klaor mit grösmi’jen. ‘k Heb et ding in de auto zet en bin d’r mit de smid toe reden. ‘k Daenke, hi’j zet mi’j daor in twie tellen even een ni’j kabeltien mar nee heur. ‘k Kon em daor staon laoten en mit een betien gelok morgen weer ophaelen. Now, dat wodt motgen ok niks vanzels dat dat zal wel zaoterdag wodden en as ’t tegen zit dan misschien ok nog wel nao et weekaende. Mar och ’t zit mi’j op niet op de rogge.

Om halfzeuven vanaovend mossen wi’j bi’j die lu in Grunningen wezen. Tot een uur of negen de analyse en een hiel stok van et pergramme even deurneumen. We kunnen now wel weer even veuruut.

Doe’k vanaovend de kraante (LC) in de hanen kreeg en as eerste et redaktionele heufdartikel las wodde ik haost wat pissig op de schriever (Wio Joustra want Rimmer Mulder is d’r even niet). ’t Gong over et ‘Raandstadkammenet van Balkenende’. Hi’j legt uut dat de miljoenen (o.e. Langman-centen) die et noorden toezegd binnen now wat in ’t gedrang kommen. Halverwege schrift hi’j dan: "En dus zijn we straks in 2006 weer even ver als voorheen: armer, maar volgens opinipeilingen wel gelukkiger dan landgenoten bezuiden de Tjonger." Hoe zo, "bezuiden de Tjonger!" Binnen twie tellen ha’k mieninzunnen stokkien klaorliggen mar och, de man is niet wiezer zuwwe mar daenken. ‘k Heb et stokkien mar niet opstuurd, wel hier in mien rubriek ‘inzunnen’ zet. Mar even betiemen laoten.

Wo. 2 juni 2004.
Vandemorgen he’k es een vergeliek maekt tussen een stokkien tekst uut et biebelboek Lucas van et NBG-1951 (Nederlaans Biebelgenootschop) en uut H.J. Bergveld zien Klaeterjaegers, beide van omdebi’j vuuftig jaor leden. En datzelde stokkien uut de NBV-2004 (Ni’jste Biebelvertaeling) en dat van mi’jzels, van now. Prachtig, om die vier bladzieden zo es naost mekeer te leggen. As d’r iene in interesseerd is dan wi’k die vier stokkies wel even toesturen (even ’n mailtien naor: piet.bult@gmail.com).

Vanmiddag mos ik veur de baos naor Giekarke (?). Doe ‘k thuuskwam zat d’r een vrommes op mi’j te waachten die wol verhaelen veurlezen laoten deur een komputer. Of dat ok kon, was de vraoge. En of dat dan ok in ’t Stellingwarfs kon. Now, dat kan vanzels best wel aj’ d’r mar gien al te hoge verwaachtings van hebben. Al die rommel wodt maekt veur de Engelse (Amerikaanse) tael. D’r bin ok een peer Duutse pergrammes mar een goeie Nederlaanse, laot staon een Stellingwarver, die haelen (nog) niet een goeie kwaliteit. Veurig jaor mit de sutelaktie was d’r ok al es iene mit dezelde vraoge. We belden doe an bi’j iene (bi’j Oosterstreek omme) die zo goed as niks zien kon. Hi’j vreug doe of we baanties hadden waor Stellingwarver boeken op veurlezen wodden. We hebben dat doe deurgeven an sutelkemmissie. Ik weet niet of d’r ok wark van maekt is.

An ’t aende van de middag kwam d’r een tillefoontien van een journaliste. Ze had heurd van mien Biebelvertaelen en wol een interview mit me maeken. Ik heb heur op de golfbaene uutneudigd en dat het ze anneumen. Now zuwwe vri’jdag te golfen en dan praoten we d’r daor even over. As ’t al te hadde regent dan gaon we wel naor een kroegien of zo want ie kun zoe’n maegien mit heur bloknote (of zol ze notebook bi’j heur hebben?) niet verregenen laoten vanzels.

De. 1 juni 2004.
Van zeuven, tot an een ure of twaelf wa’k zo hadde an ’t wark west da’k de vingers kroem an de haand staon hadde van et typelen(?). Nao et (weer) uutbundig noenmaol mos ik d’r dan ok neudig even uut. Bin ‘k op de Blesdiekiger heide verdwaeld. ‘k Was daor ok nog nooit west dat dan kan je dat gebeuren, niet waor. Wat een oppervlakte. ‘k Wus niet iens dat d’r zoe’n grote Blesdiekiger heide beston. ‘k Had d’r wel es van heurd, temeenste van de keboolters van de Blesdiekiger heide mar die bin ‘k vandaege niet tegenkommen.

Vanaovend nog een peer uren mit et evangelie van Marcus in de weer west. Ok apatte verhaelen heur. De vingers in de oren, een betien spi’j op de ogen en ie kun weer heuren en zien. Twie visken en vuuf bollen en ie geven vuufduzend man te eten. Dat soort zaeken. Zollen die keboolters van de Blesdiekiger heide dat ok veur mekeer maeken kunnen?

Ma. 31 meie 2004 (twiede pinksterdag).
’t Was nog gien zes ure vandemorgen da’k al beneden was. Een zaachte meie-regen vul stijlrecht naor beneden en ’t was niks koold. Gruuizem weer, zol oons heit wel zeggen, ’t grös broest tot de grond uut.

‘k Hebbe drekt de leerzen antrokken en bin et Deddingabos inlopen (da’s hier stief naost ‘t huus) en vlak bi’j de Kuunder. Bi’j een vennegien bin ‘k (haost een ure laank) hiel stillegies op een oolde boomstronke zitten gaon. Et duurde niet al te lange of d’r kwam van alles (ok allemaole besies) in mien gezichtsveld veurbi’j. Opiens vullen mi’j d’r peer woorden te plak in een volgodder zodat et wel haost wat op een gedicht leek. ‘k Heb et daor drekt mar even opschreven:

Aj' nog es wat dromen willen, weet dan van de Kuunder
eertieds een wilde woeste stroom, mar laeter
schilder van oons laandschop deur et waeter.

Aj' goed kieken, kuj' daor in je diepste zien
bi'j 't luust'ren zuj' allienig stilte heuren
't gevuul van rust zal je daor zuuite smaeken
en roeken dot et daor naor lange leden.

Mit d'ogen een betien toe, zweef ie weg
mit een bliede glimpk op jow gezicht.

Aj' nog es wat dromen willen, weet dan van de Kuunder
'n daelders plakkien veur een goed gedicht.

Ni’jberkoop, Piet Bult.